"Kolory zła. Błękit" Małgorzata Oliwia Sobczak

 

"Wolałby wzbudzać jej miłość, ale strach to też potężne uczucie

Nela Soba, przyszła studentka medycyny, nie wraca do domu po treningu biegowym. Jej ciało zostaje znalezione w Lasach Oliwskich, na prowizorycznym stosie z polan. Umierała przez wiele godzin, nie doczekawszy pomocy. Prokurator Leopold Bilski ma tym razem wyjątkowo trudne zadanie. Nela nie miała wrogów, nikomu się nie naraziła. Jedyny trop stanowi tabliczka znaleziona w miejscu zbrodni: „Zmarła śmiercią męczeńską”. Prokurator ściąga do współpracy psychologa sądowego Marcina Chraboła i palinolożkę Janinę Hinc. Wkrótce wychodzi na jaw, że podobna sprawa miała miejsce już wcześniej – w latach dziewięćdziesiątych – a winowajca nigdy nie został schwytany.

Błękit to emocjonalna opowieść o stracie. O śmierci, która porusza i przeraża. Zmienia świat na zawsze."

Silne postaci i przeszłość, która nie śpi – to znak rozpoznawczy serii Kolory zła. Książkę przeczytałam z przyjemnością, choć momentami miałam wrażenie, że niektóre opisy były zbędne. Książka jest idealna dla tych, którzy szukają nie tylko intrygi, ale i emocjonalnego zaangażowania.

"Nigdy nie jesteśmy bardziej niż w chwili bólu."

"Czasami (…) strata kasuje wszystkie wcześniejsze wybory. A czasami to właśnie ona nas w nich utwierdza. I sprawia, że stajemy się najlepsi, bo nigdy nie zatrzymujemy się w miejscu. Przez całe życie poszukujemy czegoś, co i tak na zawsze pozostaje nieuchwytne."

"Ale nie samo życie jest przecież ważne. Nie fakt, że można zaczerpnąć powietrza, a serce pompuje krew w żyłach. Najważniejsze jest to, jak to życie człowiek wypełnia. Co z nim robi. Co osiąga, co czuje, z czego się cieszy. Że kocha i jest kochany. Że w ogóle na po co żyć!"

"Zło nie zawsze ma twarz demona. Często wygląda jak niewinny, przerażony człowiek."

Na plus jest fakt, że autorka inspirowała się prawdziwą historią, a true crime jest mojemu sercu bliskie. Cała historia spójna, sentymentalny powrót do lat 90-tych, dobrze nakreślone postacie i cudowny Sopot. Warto przeczytać całą serię.

8/10

Okruchy dnia (1993)

 

"Anglia na przełomie lat czterdziestych i pięćdziesiątych. Młody amerykański dyplomata (Christopher Reeve) kupuje okazałą posiadłość, którą opiekuje się starszy lokaj (Anthony Hopkins). Służący dopiero teraz, gdy świat jego wartości legł w gruzach, znajduje nieco odwagi, by odnaleźć kobietę (Emma Thompson), która kiedyś pracowała z nim w rezydencji. Po latach przyznaje, że była największą miłością jego życia. We wspomnieniach powraca do wydarzeń sprzed drugiej wojny światowej."

Piękny film. Skłania do głębokich refleksji na temat przemijania i ulotności życia. Nostalgiczny, głęboki i kameralny dramat. Reżysersko i aktorsko opanowany do perfekcji. Hopkins i Thompson robią świetną aktorską robotę, a od scenografii nie mogłam oderwać oczu. Teraz czas na przeczytanie książki.

8/10

"Pamiętnik mojej siostry" Loreth Anne White

 

"Nic nie jest pogrzebane na zawsze.

Gdy pod kaplicą w górach zostają znalezione ludzkie szczątki, nikt nie jest gotowy na to, aby poznać prawdę. Dowody zbrodni sugerują, że odkrycie to może być powiązane z trwającą od dziesięcioleci sprawą zaginionej Annalise Jansen. Detektyw wydziału zabójstw Jane Munro ma nadzieję, że rozwiązanie tej zagadki przyniesie rodzinie dziewczyny długo wyczekiwaną ulgę.

Tymczasem grupa przyjaciół jest coraz bardziej przerażona, że w końcu wyjdzie na jaw ich straszliwa przysięga złożona pewnej ponurej nocy ponad czterdzieści lat temu. Czy któreś z nich się złamie? Czy zwrócą się przeciwko sobie?

Zaginiona dziewczyna. Złowroga przysięga. I jeden błąd, który będzie kosztował wszystko."

Intryga, gęsta atmosfera i świetnie nakreślone postacie to przepis na idealny thriller - w tej powieści mamy wszystko. To książka idealna dla tych, którzy lubią thrillery z duszą – takie, w których napięcie buduje się powoli, ale konsekwentnie.

"Potwornych czynów najczęściej dopuszczają się pozornie dobrzy ludzie."

"Wyjawiony sekret przestaje być sekretem, bo poznaje go ktoś inny. A kiedy tak się dzieje, przestajesz kontrolować prawdę. Nie możesz jej już strzec."

"Czasami prawdziwe niebezpieczeństwo jest niewidoczne dla ludzi zewnątrz."

"Czasami niebezpieczeństwo jest o wiele bliżej niż się ludziom wydaje."

Akcja w książkach autorki nie pędzi jak strzał z łuku. Pozwala za to wgłębić się w historię, która jest spójna, przemyślana i dogłębna. Historie pisane przez autorkę są zawsze niesamowicie intrygujące i wielowątkowe. Dzięki temu są niebanalne i nieoczywiste. To thriller, który ma w sobie wszystko, co powinien: tajemnicę, śledztwo, mrok i kłamstwa, które po latach wracają na powierzchnię. Polecam.

8/10

Kryształowa kukułka (2025-)

 

"Pierwszoroczna rezydentka Clara Merlo doznaje rozległego zawału i musi przejść przeszczep serca. W trakcie rekonwalescencji zaczyna odczuwać przemożną potrzebę odkrycia tożsamości dawcy. Trafia więc do niewielkiego miasteczka w głębi kraju, aby dowiedzieć się więcej o życiu młodego mężczyzny, który oddał jej swoje serce. Clara wkracza do miejsca pełnego sekretów, zgłębia ponad dwudziestoletnią tajemnicę i poznaje odcięte od świata miasto, w którym dokładnie w dniu jej przybycia w parku zniknęło niemowlę."

Tajemniczy i ciekawy mini serial. Fajny klimat i wciąga od samego początku. Zaskakujący najbardziej ostatni odcinek. Trochę irytujące było to skakanie między wydarzeniami, które rozgrywały się w określonym czasie, ale całość wypada dobrze.

7/10

"Bezsilna" Piotr Kościelny

 

"Komisarz Sokołowski, wrocławski policjant z wieloletnim doświadczeniem, trafia na pozornie spokojną prowincję – do Wschowy, gdzie największe przestępstwa to znikające z piwnic słoiki. Wydaje się, że nic go tu nie zaskoczy, ale spokój bywa złudny.

Gdy młoda matka odbiera sobie życie, w Sokołowskim budzi się instynkt śledczego – coś w tej sprawie nie daje mu spokoju. W tym samym czasie w okolicy zaczyna kiełkować prawdziwe zło, gdy niepozorny lokalny złodziej nagle zmienia się w bezwzględnego oprawcę.

Czy komisarzowi uda się odkryć, co tak naprawdę doprowadziło samobójczynię do ostatecznego kroku? I czy zdoła powstrzymać zbrodniarza, zanim spirala przemocy pochłonie kolejne niewinne istnienia?

Bezsilna to hipnotyzujący portret miejsca, gdzie zło nie krzyczy – ono cicho rośnie tuż pod skórą codzienności."

Mamy wiele wątków, które ukazują nam bezsilność matki wobec choroby; bezsilność matki wobec syna i prawa oraz bezsilność mordercy wobec bestii, która się w nim budzi. Wiele wątków i przemocy. To opowieść o złu, które nie przychodzi z wielkim hukiem, tylko sączy się jak trucizna.

"Stworzył Pan Bóg rudego, ale kazał uważać na niego."

"Nie lubił ludzi, którym się wydawało, że są lepsi od innych i mogą się stawiać ponad prawem."

"Alkohol jest dla ludzi, pod warunkiem, że znają granice."

"Uważam, że kat ma władzę nad swoimi ofiarami dopóty, dopóki nie trafi na kogoś silniejszego, kto mu pokaże, że jego też może zaboleć."

Na pewno nie jest to lektura do śniadania, czy relaksującej herbatki, ale jest ona prawdziwa i potrzebna, daje do myślenia. Czasem wystarczy chwila, by bezsilność przerodziła się w dramat. Gorąco polecam!

7/10

"Kolory zła. Żółć" Małgorzata Oliwia Sobczak

 

"Sopot. W wynajmowanym mieszkaniu odnalezione zostają zwłoki mężczyzny z podciętymi żyłami. Ślady kryminalistyczne wskazują, że nie było to samobójstwo, a nad wyraz okrutna zbrodnia, której ofiara – prowadzący szkołę uwodzenia Błażej Konarski – do końca zachowała świadomość. Prokurator Leopold Bilski wraz z policjantami Pająkiem i Kitą próbują dotrzeć do prawdy. W toku śledztwa wychodzą na jaw liczne sekrety o denacie oraz dręczonych przez niego kobietach – rzeźbiarce z darem synestezji oraz pewnej popularnej instatrenerce. Tropy śledcze się mnożą, prowadząc do gangu samochodowego, nielegalnych substancji, klubów nocnych i przemocowych związków. A także tajemniczych włosków odnalezionych na ciele denata…"

Intrygująca i wciągająca powieść. Kryminał z motywem przewodnim przemocy domowej (i fizycznej, i psychicznej) wobec kobiet. 

"Nieuporządkowana przeszłość zawsze goni człowieka. Jeśli chce się zacząć na nowo, trzeba zacząć od czyszczenia początku."

"...życie generalnie jest pełne dziur. Sztuka polega na tym, by umieć przez nie skakać."

"Uderzenie w nos jest oczywiste i goi się bez śladu. Zachwianie czyjejś samooceny - celna uwaga w odpowiednim momencie może zostawić ślady na całe życie."

"Koszty toksycznej relacji ciągną się za człowiekiem jeszcze długo po jej zakończeniu, a tak naprawdę spłaca się je przez całe późniejsze życie."

Książka jest bardzo logiczna, spójna i charakterna. Tutaj łatwiej było mi się zmierzyć z tematem moralności. Intersująca fabuła, bardzo dobrze się czyta. Pomysł na zbrodnię bardzo ciekawy, wielu bohaterów pobocznych, którzy wprowadzają urozmaicenie. Polecam.

7/10

"Dwie siostry" Åsne Seierstad

 

"Jak poznać życie codzienne w Państwie Islamskim? Należy sięgnąć po Dwie siostry! Norwesko-somalijskie nastoletnie siostry opuszczają Norwegię i zaczynają nowe życie w…Syrii. Obie wychodzą za bojowników Państwa Islamskiego i przeniosły się do Raqqa. Właśnie tam rodzą dzieci i prowadzą dom. Książka Åsne Seierstad to ich historia, ale opowiedziana w niecodzienny sposób. To relacje osób, które je znają - rodziców, rodzeństwa, przyjaciół, kolegów z klasy, nauczycieli i przywódców religijnych. Autorka przytacza rozmowy prowadzone przez bohaterki przez Facebooka, Twittera i inne media społecznościowe."

Ciężko mi się wypowiedzieć - książka ani mnie nie zachwyciła, ani mnie nie zawiodła. Reportaż ma ciekawą formę. Ma się wrażenie, że autorka jest uczestniczką zdarzeń, gdy tymczasem wszystko jest odtworzone z pieczołowicie zbieranych dokumentów i rozmów.

"- Abu Ismael, potrafisz jeździć na ośle? Mały chłopiec pokazał mu, jak poganiać zwierzę. Wysoki Somalijczyk dosiadł osła, ten jednak nie chciał ruszyć z miejsca. - Nie tak! W ten sposób! Uderz tu! Kopnij tam! Że też to takie trudne! Przecież od maleńkości jeździł na wielbłądach, wypisał stado dziadka. W końcu spytał, ile lat ma poganiacz osłów. - Osiem - odparł chłopiec. Osiem lat. Isaq niedługo będzie miał tyle, pomyślał Sadiq. Mój syn, który nie chodzi sam do szkoły ani nawet nie potrafi zawiązać sznurowadeł."

Książka nie upiększa niczego ani nikogo, zwłaszcza ojca dziewczynek, o którym do końca nie wiemy, kim jest naprawdę - bohaterem czy naciągaczem. Mimo wszystko warto przeczytać.

6/10

"Paprotniki" Agnieszka Peszek

 

"Czy zło może powrócić po latach, czy może... nigdy nie odeszło?

Barbara Domańska – dziennikarka lokalnej gazety i instruktorka fitness w świetlicy dla kobiet – od lat próbuje zostawić przeszłość za sobą. Mimo rodzinnych powiązań z policją wybrała inną drogę niż ojciec i brat. Teraz jednak to przeszłość znajduje ją pierwsza.

Basia otrzymuje nietypowe zlecenie: ma napisać artykuł o własnej matce – znanej reporterce, która zginęła w niewyjaśnionych okolicznościach. W tym samym czasie w stolicy pojawia się morderca kobiet, zostawiający na ciałach ofiar kwiaty.

Gdy w Paprotnikach dochodzi do zbrodni, policja zaczyna podejrzewać, że to dzieło tego samego sprawcy. Im głębiej Barbara drąży rodzinne tajemnice, tym więcej odkrywa mrocznych powiązań między przeszłością a teraźniejszością. Każdy krok przybliża ją do prawdy – i do człowieka, który zrobi wszystko, by ta nigdy nie ujrzała światła dziennego.

Mroczne sekrety. Seria brutalnych morderstw. I jedno pytanie, które może kosztować życie: komu możesz zaufać, gdy wszyscy mają coś do ukrycia?"

Mroczna i wciągająca od początku historia. Agnieszka Peszek doskonale łączy kryminał z psychologiczną głębią. To nie tylko historia o morderstwach, ale też o relacjach rodzinnych. Autorka świetnie prowadzi czytelnika przez labirynt kłamstw, rodzinnych tajemnic i lęków.

"Pie­lę­gno­wa­nie swo­je­go we­wnętrz­ne­go dziec­ka to pod­sta­wa i wam to też ser­decz­nie po­le­cam."

"Każdy po­chło­nię­ty co­dzien­no­ścią zwra­cał uwagę tylko na to, co dzia­ło się dwa metry przed nim, a póź­niej po­ja­wia­ła się ma­gicz­na blo­ka­da."

"Twarz opraw­cy po­ja­wia­ła się przed ocza­mi, jak tylko na chwi­lę jej głowa nie sku­pia­ła się na wła­ści­wych rze­czach."

"Tak sobie po­my­śla­łam, że czę­sto opie­ra­my swoją wie­dzę na tym, co ktoś nam powie. Nie spraw­dza­my do­ku­men­tów nowo po­zna­nych osób."

Dobrze skonstruowana intryga, jak zwykle płynne dialogi i lekkie pióro gwarantują rozrywkę. Nie sposób nie wspomnieć o Filipie Kosiorze, który czyta audiobooka i jak zawsze wnosi do powieści nutę grozy i przyjemny dreszczyk emocji.

7/10

Upiorne wakacje (2024)

 

"Grupa nastolatków wkracza w mroczny świat, badając niepokojące wydarzenia na wyspie. Trop prowadzi do nowego sąsiada, emerytowanego detektywa (Mel Gibson), który ewidentnie coś ukrywa. Gdy do akcji wkroczą nadprzyrodzone siły, stanie się jasne, że życie wszystkich mieszkańców jest w niebezpieczeństwie. Przyjaciele muszą działać szybko i rozwiązać tajemnicę, zanim będzie za późno."

Mel Gibson jest w tym filmie ewidentnie wartością dodaną. Pierwsze pół godziny filmu mnie nawet kupiło, ale potem jakoś mniej ciekawie się zrobiło. Plus, że nieszkodliwe. Jakbym była dzieckiem to by się bardziej podobało.

6/10

Amator (2025)

 

"Charlie Heller (Malek) to utalentowany kryptolog pracujący w głównej siedzibie CIA w Langley. Jego życie wywraca się do góry nogami, gdy jego żona ginie w zamachu terrorystycznym w Londynie. Kiedy jego przełożeni odmawiają podjęcia działań w celu schwytania terrorystów, Charlie postanawia wziąć sprawy w swoje ręce. Wyrusza w niebezpieczną podróż dookoła świata, aby znaleźć osoby odpowiedzialne za zamach i dokonać zemsty."

Ciekawa historia. Solidna produkcja. Dobrze mi się oglądało ten film. Ma jednak problemy z tempem i coś nierówno rozkłada akcenty w fabule, ale ogólnie nie jest najgorzej.

6/10