Zamiana z księżniczką (2018)

 

"Stacy (Vanessa Hudgens) za namową swojego szefa kuchni i najlepszego przyjaciela Kevina (Nick Sagar) wybiera się w spontaniczną podróż do Belgravii. Tam bierze udział w Królewskim Bożonarodzeniowym Konkursie Cukierniczym. Do uroczej krainy przybywa także księżna Margaret Delacourt (Vanessa Hudgens), która jest łudząco podobna do Stacy. Arystokratka prosi ją, aby na dwa dni zamieniły się miejscami."

Ciekawa i otulająca świąteczna bajeczka. Ogólnie nie przepadam za takimi świątecznymi komediami, ale zaskakująco dobrze się na tej bawiłam.

6/10

"Wiedźmie drzewo" Tana French

 

"Toby jest rozpieszczanym przez los lekkoduchem. Ma wspaniałych przyjaciół, świetną dziewczynę i pracę, którą lubi i w której doskonale się sprawdza. Jego beztroskie życie przerywa dramatyczne wydarzenie – Toby przyłapuje na gorącym uczynku włamywaczy i zostaje przez nich brutalnie pobity.

Fizyczne i psychiczne rany leczy na prowincji, w domu, w którym jako dziecko spędzał wakacje z kuzynami. Opiekując się śmiertelnie chorym wujem, Toby stopniowo dochodzi do siebie. Czuje się już naprawdę dobrze, kiedy musi się zmierzyć ze wstrząsającym odkryciem: w pniu rosnącego w ogrodzie starego wiązu zostaje znaleziony ludzki szkielet.

Badania dowodzą, że kości należą do jednego ze szkolnych kolegów Toby’ego, a śledztwo policji wkrótce koncentruje się właśnie na nim. Usiłując dowiedzieć się, co naprawdę wydarzyło się w gospodarstwie wuja, Toby odkrywa mroczne sekrety z przeszłości swojej i własnej rodziny. Okazuje się, że to, co pamięta z dzieciństwa, jest tylko wyobrażeniem, a prawda jest zupełnie inna…"

Książka o stracie. Przenikliwa, mądra i wzruszająca, jednak... ledwo przez nią przebrnęłam. Pomysł na fabułę ciekawy, ale powieść napisana tak, że ciężko się ją czyta nie nudząc się w trakcie.

"A jeżeli szczęście w jakiś sposób zostało ze mnie wycięte, a ja nadal istnieję bez niego, to kim jestem?"

"Chodzi chyba o to, że człowiek przyzwyczaja się do siebie takiego, jakim jest. I trzeba jakiegoś wielkiego wstrząsu, żeby przebić tę skorupę i zajrzeć, co się może pod nią kryć."

"Miałem wrażenie, jakbym znalazł się w jednym z tych horrorów, gdzie ciała drugoplanowych postaci dostają się we władanie upiornych istot, którym nie do końca jednak udaje się je opanować, a nasz bohater dostrzega drobne wpadki i odkrywa rozgrywającą się na jego oczach intrygę..."

Nazbyt przeciągnięta, jak dla mnie. A przez to momentami nużąca. Potrafi uśpić nawet najbardziej wytrwałego czytelnika. Doczytałam do końca z ciekawości zakończenia - kolejny zawód. No jedna ze słabszych książek, jakie czytałam.

4/10

Godzilla II: Król potworów (2019)

 

"Kolejna odsłona filmowego MonsterVerse, opowiada historię o bohaterskich czynach członków kryptozoologicznej agencji Monarch, którzy muszą zmierzyć się z całą zgrają gigantycznych potworów. W tym również z potężnym Godzillą, który staje do walki z Mothrą, Rodanem i swoim najgroźniejszym wrogiem — trzygłowym Królem Ghidorahem.  Kiedy te pradawne supergatunki, o których istnieniu dawno zapomniano, ponownie powstają, rozpoczyna się walka o dominację...  a to stawia na szali przetrwanie ludzkości."

Efektowny, ale nudny. Ilość nie zawsze oznacza jakość. Efekty są bardzo dobre, lecz zbyt mało czasu poświęcono owym tytanom.

5/10

Psychopata (1995)

 

"Dr Helen Hudson (Sigourney Weaver) jest psychologiem sądowym. Zajmuje się profilami psychologicznymi przestępców. Jej specjalnością są seryjni mordercy. Kiedyś omal nie została zabita przez jednego z nich. Od tego czasu nie opuszcza swego mieszkania. Nagle na scenie pojawia się nowy gracz. Jest nieprzewidywalny, działa według niezrozumiałego schematu. Policja zwraca się o pomoc do dr Hudson, bo tylko ona może odkryć, czym kieruje się morderca. Pani doktor niechętnie zgadza się pomóc, zwłaszcza dlatego że przestępca  właśnie ją obrał za cel."

Genialnie zagrała, jak dla mnie, Sigourney Weaver. Świetnie poprowadzony i emocjonujący thriller wspierany mistrzowską grą aktorską. Jeden z moich ulubieńców w tej tematyce. Jeden z wielu przeciętnych thrillerów z dobą obsadę, jakie powstały w latach 90-tych.

8/10

"Nietuzinkowy sklep całodobowy" Kim Ho-Yeon

 

"Na jednej z mało uczęszczanych uliczek Seulu można natknąć się na niepozorny sklep całodobowy. Taki, do którego wpada się tylko na chwilę, by wziąć na wynos kimbap i buteleczkę soju.

Pewnego dnia właścicielka, pani Yeom, odzyskuje cenną zgubę dzięki pomocy pewnego bezdomnego mężczyzny. Poruszona jego losem postanawia zatrudnić go w sklepie.

Wielki jak niedźwiedź Dokko z początku nie wzbudza zaufania. Nie wiadomo skąd się wziął, cierpi na amnezję, ma problemy z mówieniem. Ale to jego obecność sprawia, że w życiu pracowników i klientów sklepu zaczynają dziać się niezwykłe rzeczy…

Młoda dziewczyna zyskuje odwagę, by zrobić krok dalej. Zapracowany ojciec przestaje topić smutki w alkoholu. Zagubiona matka odnajduje nić porozumienia z synem.

Bo czasem jedna iskra dobra wystarczy, aby odmienić życie wielu osób.

Urzekająca i ciepła historia, która udowadnia, że choć nie wszystkie błędy można naprawić, to każdy z nas zasługuje na drugą szansę."

W ciekawy sposób przedstawiona historia przewrotności losu. Nie jest to wielka literatura, ale słuchało mi się przyjemnie. 

"Ale teraz chyba już wiem... Że do rzeki się nie skacze, ale się ją przekracza. Że przez most się przechodzi, a nie z niego spada."

"Przecież życie to relacje z innymi, a relacje to komunikacja. Wtedy zdałem sobie sprawę z tego, że szczęście nie jest czymś nieosiągalnym, że polega na dzieleniu się sercem z ludźmi wokół..."

"Życie polega na ciągłym rozwiązywaniu problemów. A skoro i tak nie można przed tym uciec należy po prostu wybierać te problemy, które są najłatwiejsze do rozwiązania."

Bardzo ciepła i lekka w odbiorze książka. Myślę, że ta powieść może przypaść do gustu wszystkim fanom literatury azjatyckiej, ponieważ bez wątpienia niesie ona za sobą ważne przesłanie, ale potrafi też i odprężyć.

7/10

"Skrucha" Marek Stelar

 

"NIE BĘDZIE PRZEBACZONE TEMU, KTO NIE OKAŻE SKRUCHY. NIE MA SKRUCHY W TYM, W KTÓRYM NIE MA CZŁOWIEKA.

Wiosna dwa tysiące osiemnastego roku. Aspirant Dominik Przeworski, „kryminalny” ze szczecińskiej Komendy Miejskiej Policji trafia do niewielkiej miejscowości na samym końcu Polski. Od tej pory ma zaprowadzać porządek jako dzielnicowy w Nowym Warpnie.

Tymczasem w ogrodzie przy domu w jednej z urokliwych dzielnic miasteczka odkryte zostają ludzkie szczątki. Czy zwłoki mogą mieć coś wspólnego z tragedią sprzed ćwierćwiecza, kiedy na zalewie utonęło pięciu wychowanków Specjalnego Ośrodka Szkolno-Wychowawczego?

CZY JEDNAK PRAWDY NALEŻY SZUKAĆ GDZIE INDZIEJ?"

W tej powieści mamy wszystko, co powinno znajdować się w rasowym kryminale. Jest niebanalna, intrygująca fabuła, ciekawi bohaterowie i zagadka do końca. Historia ciekawa, zawiła, poruszająca. 

"Nie będzie przebaczone temu, kto nie okaże skruchy, nie ma skruchy w tym, w którym nie ma człowieka."

"Jego poukładany świat właśnie legł w gruzach. Kobieta, z którą planował spędzić życie, zdradzała go na długo przed ślubem. Czuł się oszukany podwójnie."

"Czasem lepiej żałować, że się coś powiedziało, niż tego, że się nie powiedziało, ale uznałam, że w tym wypadku nie ma to sensu."

Bardzo dobrze mi się słuchało. Bardzo dobra pozycja. Myślę, że z panem Stelarem zaprzyjaźnię się na długo.

7/10

"Krzyk" Blake Crouch

 

"Teraz groza ma sforsować ogrodzenie i zmieść z powierzchni ziemi kruchą resztkę ludzkości.

Przed mieszkańcami Wayward Pines ukazała się droga wolności, czy może droga do piekła…

Wydawałoby się, że przed obywatelami miasteczka zostały odkryte wszystkie karty. Odarci nie tylko z ułudy, w której żyli, ale przede wszystkim z nadziei, która ich napędzała, teraz muszą tylko przetrwać. A nie jest to proste, gdy tak naprawdę nie wiedzą kim jest przeciwnik. Krzyki przerażonych ludzi mieszają się z mrożącymi krew w żyłach wrzaskami…

Czy agent specjalny Ethan Burke zapanuje nad niechybnie zbliżającą się katastrofą i znajdzie wyjście z sytuacji patowej? Czy przechytrzy szaleńca odpowiedzialnego za zło panoszące się wokoło?"

Zupełnie inna od poprzednich części. Jednak w "Krzyku" czegoś mi brakowało. Była ciekawość co dalej, ale bez efektu wow.

"Chciałbym, żebyśmy żyli w świecie, gdzie działania mierzy się intencjami, które im przyświecają. Prawda jest jednak taka, że mierzy się je skutkami."

"Nie obchodzi mnie, czy skoczymy razem, czy razem zejdziemy na dół. Po prostu nie róbmy tego samotnie."

"Jak znaleźć sens, jeśli jest się jednym z siedmiu miliardów?"

"Kiedy twój świat się rozpada, trzymaj się tego, co dobrze znane."

Dużo się w tej powieści działo, ale paradoksalnie brakowało mi w niej większego napięcia i tajemnic. Końcówka jest, jak dla mnie, lepsza i poziomem dorównuje pierwszej części, wzrusza i pozostawia w niepewności i nadziei. To jednak tylko ostatnich parę stron.

6/10

Troll 2 (2025)

 

"Kiedy budzi się nowy, wyjątkowo groźny troll, który zaczyna siać spustoszenie w całej Norwegii, Nora, Andreas i kapitan Kris stają przed najniebezpieczniejszą misją w swoim życiu. Aby powstrzymać bezlitosne stworzenie, muszą zdobyć nowych sojuszników i zagłębić się w odległą historię kraju. Zegar tyka, a fala zniszczenia zatacza coraz szersze kręgi. Bohaterowie muszą zmierzyć się z niemożliwym, aby ocalić ojczyznę przed pogrążeniem się w ciemności."

Bardziej widowiskowo i bardziej wybuchowo. Więcej i lepiej w porównaniu do części pierwszej. Może i tak. Ale zajebiście zrealizowane. Mnie się podobało.

7/10

"Dziewczyna z wymiany" Nelle Lamarr

 

"DŁUGIE BLOND WŁOSY. BŁYSZCZĄCE CIEMNE OCZY. IDEALNE PERŁOWOBIAŁE ZĘBY. ZJAWIŁA SIĘ W TWOIM DOMU. ALE CZY NA PEWNO WIESZ DLACZEGO?

Nigdy wcześniej jej nie spotkałam, ale od razu wiem, że to właśnie ona, gdy tylko dostrzegam ją w tłumie na lotnisku. Ponieważ nasz nowy gość jest wierną kopią córki, którą niedawno straciliśmy. I właśnie dlatego ją wybrałam. W chwili, gdy Tanya wchodzi do naszego domu, czuję, jakby moje dziecko wróciło do życia.

Studentka z wymiany, z długimi blond włosami i smukłą sylwetką, tak bardzo przypomina Anabel, że czasami mogę niemal udawać, że córka nie zginęła w tamtym tragicznym wypadku. Tanya jest naprawdę idealnym gościem – miła, uprzejma i zawsze chętna do pomocy w kuchni. Nareszcie ktoś komplementuje mój piękny dom i cieszy się domowymi obiadami, które przyrządzam. A kiedy zadaje pytania o moje życie, czuję, że wreszcie znalazłam kogoś, komu mogę się zwierzyć.

Moja młodsza nastoletnia córka, Paige, nie jest zadowolona z obecności gościa. Uważa, że to dziwne, że Tanya wygląda jak Anabel i nie cierpi, gdy nosi stare ubrania jej siostry. No ale relacje pomiędzy Paige i Anabel zawsze były napięte... A ja jestem pewna, że pojawienie się innej nastolatki w tym domu pomoże uzdrowić naszą rodzinę. Teraz Paige nalega, żebym sprawdziła akta Tanyi. Jest przekonana, że dziewczyna nie jest tym, za kogo się podaje.

Już dawno temu nauczyłam się, że czasami lepiej nie zadawać pytań, na które nie chce się znać odpowiedzi. Zdecydowanie nie chcę, żeby Paige ciągnęła ten wątek... ponieważ sama nabieram podejrzeń, że Tanya może jednak mieć jakiś sekret. Ale jestem pewna, że to drobiazg w porównaniu z tym, którego sama strzegę..."

Uważam, że historia stworzona przez Nelle Lamarr ma spory potencjał, ale. Zabrakło mi spójności. Nie wszystko się ze sobą, jak dla mnie, kleiło. Nie twierdzę, że to jest książka zła. Może tylko ja jej kunsztu nie doceniłam. 

"Chciałam zobaczyć zwycięską wojowniczkę, a ujrzałam pokonaną żołnierkę. Samotną i zmęczoną. Przegraną."

"Kiedy oszukasz mnie raz – powinieneś się wstydzić. Kiedy oszukasz drugi raz – to ja powinnam się wstydzić."

"Zniszczenie naszego gościa okazało się trudniejsze, niż przypuszczałam."

"Gdy się poddajesz, pozwalasz, by ktoś inny wygrał."

Ciekawa historia i zawiłe intrygi - to się zgadza i tego tej książce nie brakuje. Jednak cała reszta sprawiła, że nie urzekła mnie ta książka aż tak, jak się tego spodziewałam. Trudno, bywa i tak.

6/10

Spotkanie Autorskie

Za co kocham moją Bibliotekę? Ano, między innymi, za spotkania autorskie. Dziś był u nas Marcel Moss. <3

Fajny, młody gość (nie sądziłam, że aż TAK MŁODY). Na spotkanie umówiłam się z Przyjaciółką (swoją drogą - ja Ją zaraziłam Marcelem Mossem, a ona mnie jutrzejszym gościem naszej Biblioteki). Przyszłam wcześniej. Dochodzę do Biblioteki i przez szklane drzwi już widzę Pana Autora (nie wiem, dlaczego, ale od jakiegoś czasu mówiąc lub pisząc o Marcelu Mossie - mówię lub piszę per Pan Autor). Ale co ja miałam do stracenia, przecież to też człowiek. Poza tym na swojej drodze spotkał już tylu swoich czytelników (a jeszcze więcej spotka), że nawet jak się zbłaźniłam, to mnie nie zapamięta, nie ma szans.

Jeszcze więc przed oficjalnym spotkaniem poznałam Pana Autora i uścisnęłam mu dłoń. Do tej poty wydawało mi się, że jest nieco niższy - ale tu przecież nie o wzrost chodzi. 

Samo spotkanie autorskie? Przyjemnie było posłuchać, jak Pan Autor odpowiada (lub nie) na pytania Prowadzącego to spotkanie lub czytelników. W sumie urocze było to, jak odbiegał od tematu odpowiadając na pytania - nie było prostych i szybkich odpowiedzi, po których czasami, u innych Autorów, zdarzały się krótkie chwile milczenia i ciszy. Nie było czuć skrępowania i zawstydzenia. Luźne opowieści i rozmowy, jakby ze znajomymi przy kawce czy herbatce. Nie było czuć wyższości. 

Przez ostatnie 1,5 roku przeczytałam większość powieści autorstwa Mossa (poza literaturą dla młodzieży). Podoba mi się styl, w jakim pisze Autor i klimat, jaki tworzy. Lubię zanurzać się w jego twórczości. I dziś pozazdrościłam lekko, że są osoby, które mają szansę przeczytać te powieści, zanim one się ukażą. Ale tylko trochę i potrafię być cierpliwa - poczekam na każdą kolejną.

Był moment, kiedy nadrabiałam powieści Mossa, że wyskoczy mi on zaraz z lodówki, że będę czuła przesyt jak swojego czasu z powieściami Remigiusza Mroza. Poniekąd więc dobrą jest wiadomość, że kolejna książka wyjdzie dopiero w przyszłym roku - mam czas na odetchnięcie, poczytanie innych Autorów i na zatęsknienie za Marcelem. Dobry deal.

A tymczasem do łóżka z kolejnym audiobookiem, skoro nabyłam też kod biblioteczny do Empik GO.

Dobranoc.

A jutro kolejne spotkanie autorskie. Z kim? O tym będzie jutro. :)