"Gdzie jesteś, siostrzyczko?" Max Czornyj

 

"Z TEGO KOSZMARU NIKT NIE WYJDZIE NIEWINNY.

Niepokojący thriller, którego nie da się zapomnieć.

W Hotelu Loret w Beskidzie Sądeckim odbywa się luksusowa kolacja walentynkowa. Goście bawią się w najlepsze, a obsługa uwija się w pocie czoła. Tymczasem tuż obok dochodzi do dramatu. Córka właścicieli znika bez śladu.

Rok później rodzinę Loret dręczą koszmary przeszłości, jednak szybko okazuje się, że te koszmary są nie tylko wspomnieniem. Zło powraca do hotelu i wystawia na próbę na pozór bajkowe życie milionerów. Wkrótce z mroku wydobyte zostają kolejne niechciane tajemnice. Rozpoczyna się niezwykła rozgrywka, w której nikt nie jest niewinny. A może na wszystkich ciążą jedynie okropne pomówienia?

Uważajcie jednak, gdyż rozwiązanie tej zagadki to dopiero początek.

Po przebudzeniu z koszmaru należy zmierzyć się z rzeczywistością."

Ależ to był świetny thriller... Niepokojący, mroczny, nieprzewidywalny i z zakończeniem, które pozostawia czytelnika w osłabieniu i z niedowierzaniem. Choć fabuła jest spokojna, to czyta się bardzo szybko. Książka pełna tajemnic i odkrywania sekretów bohaterów. 

"Uczciwość to szczerość. Ale jeżeli jedna strona nie jest uczciwa, czy druga taka być musi? Czy podejrzenia to brak szczerości?"

"Każda kobieta posiada w sobie ziarno obaw. To mężczyzna jest odpowiedzialny za to, czy znajdzie się w niej również dla niego żyzny grunt."

"Ufam, ale sprawdzam - to koncepcja znacznie mi bliższa niż pierdoły o bezgranicznym zaufaniu. Bajki. Najwyższą formą zaufania jest kontrola. Wolałbym być Stalinem lub Leninem niż łatwowierną ofiarą Teda Bundy'ego."

Akcja nie pędzi ale powoli zanurza nas mroczną otchłań, której elementy po kolei wskakują na swoje miejsca. To ten typ książki, którą czyta się od deski do deski. A po przeczytaniu pojawia się lekki niedosyt, że tak szybko się skończyło. 

7/10

"Nocami krzyczą sarny" Katarzyna Zyskowska

 

"HISTORIĘ PISZĄ ZWYCIĘZCY, ALE CZEMU ZAWSZE PRZEGRYWAJĄ KOBIETY?

Maria zaginęła na 3 dni. To było 20 lat temu, kiedy spędzała ostatnie lato u babci w Górach Sowich. Ani ona, ani nikt inny nie wie, co wtedy się z nią działo.

Teraz, gdy wraca w tamto miejsce, nie przypuszcza, że będzie musiała zmierzyć się nie tylko ze swoją traumą, ale i z tym, co zdarzyło się na tych terenach pod koniec wojny.

Stare poniemieckie domy w spowitej mgłą dolinie szepczą mroczne tajemnice.

Maria, Mereike, Marianna – wszystkie musiały coś ukryć i wszystkie musiały milczeć.

Zbyt długo skrywane tajemnice teraz okazują się zbyt trudne do wypowiedzenia.

Czy Marię budzi w nocy krzyk saren, a może to głosy kobiet z przeszłości?"

Wciągająca, poruszająca, przeraźliwie realna i przykra historia ludzi, którzy kiedyś istnieli. Jednak... Niestety można odnieść wrażenie, że większość polskich tego typu pozycji pisze ta sama osoba. Ten sam styl, niemal to samo przesłanie.

"Jednak umrzeć można na wiele sposobów, na wielu poziomach, niekoniecznie wtedy, gdy się przestaje oddychać."

"Idzie i żałuje, że nie umarła wtedy na strychu, chociaż przecież umarła. Ile razy można umierać? Z ilu warstw składa się śmierć?"

"Jestem przędzą na szpuli. Czas przewija się przeze mnie. Jestem lnianą kanwą, utkaną z wielu różnych nici: tych wysnutych moimi palcami, ale i palcami kobiet, które były przede mną."

Owszem - gładko się czyta, akcja jest spójna, zakończenie sensowne, tło historyczne- wszystko pasuje a jednak nie zachwyca. Czytałam i czekałam na zakończenie, ale troszkę się tym zakończeniem rozczarowałam.

6/10

Eli (2019)

 

"Jedenastoletni Eli (Charlie Shotwell) zmaga się z wyniszczającą organizm chorobą, która pozostaje zagadką dla świata medycznego. Żyjący w izolacji chłopak odbył już wiele terapii, ale okazały się one nieskuteczne. Po wypróbowaniu wszystkich możliwości rodzice Eliego (Kelly Reilly i Max Martini) powierzają los swojego dziecka w ręce lekarki (Lili Taylor) wykorzystującej eksperymentalne metody leczenia i przyjmującej pacjentów w swoim nieskazitelnie czystym domu. Podczas nowatorskiej terapii Eli doświadcza przeżyć, przez które zaczyna tracić zaufanie do otaczających go ludzi i dostrzega, że dom może skrywać pewną tajemnicę."

Mimo niskich ocen na Filmwebie - mnie się ten film podobał. Taki nie za straszny. Sama historia ciekawa i zakończenie, którego się nie spodziewałam (obstawiałam zupełnie inne). Trzymał w napięciu, miał parę niepokojących scen, lecz generalnie nie był taki straszny.

7/10

Wolność słowa (2007)

 

"Dwukrotna laureatka Oscara Hilary Swank wciela się w postać nauczycielki, która wprowadza zdrowe zamieszanie w chaotycznym życiu trudnej młodzieży.

W szkole rozdartej pomiędzy przemocą, uprzedzeniami i licznymi konfliktami Erin Gruwell wypowiada wojnę systemowi i wszech obecnej obojętności poprzez nietuzinkowe podejście do swoich uczniów. Prosząc ich o opisywanie swoich przemyśleń i doświadczeń, kobieta diametralnie zmienia ich życie."

Bardzo dobry dramat. Kolejna świetna rola Hilary Swank jako pedagoga kruszącego edukacyjne mury swoją prawdziwie idealistyczną postawą. Ciekawa i oparta na autentycznych wydarzeniach historia.

8/10

"Schron" Marcel Moss

 

"Nad Runowem szaleje potężna burza. Mieszkańcy wsi wierzą, że to efekt słowiańskiego „czarciego wesela”, gdy demony bawią się na niebie, zsyłając ludziom obłęd i śmierć.

Następnego dnia komisarz Sambor Malczewski wraz ze swoim psem, Terrorem, przeszukują las. W starym, powojennym schronie natrafiają na ludzkie szczątki. Szybko okazuje się, że należą one do Beaty i Juliana Wilczków oraz ich córki Klary – rodziny, która zaginęła bez śladu dwadzieścia lat wcześniej.

Malczewski przypuszcza, że za ich śmierć może odpowiadać Andrzej Robotnik – mężczyzna, który przed laty zamordował żonę, syna i teściową, po czym uciekł w głąb Puszczy Gorzowskiej.

Wkrótce dochodzi do kolejnego makabrycznego morderstwa, a wśród mieszkańców Runowa wybucha panika.

Co tak naprawdę wydarzyło się w starym schronie?

Czy Wilczkowie padli ofiarą zbiegłego mordercy?

I kto dziś sieje grozę wśród mieszkańców, kiedy demony z nieba już ucichły, lecz te ludzkie dopiero się budzą?"

Ta seria Marcela jest jedną z moich ulubionych i na pewno nie jestem obiektywna w ocenie jej. Autor porusza w tej części wiele różnych wątków - morderstwo, słowiańskie wierzenia, przekręty finansowe i tragedie kilku rodzin. Są również wydarzenia sprzed 20 lat. I to właśnie te wydarzenia z przeszłości najbardziej mnie zszokowały. To mocna i wstrząsająca historia, która wzbudza sporo emocji i niedowierzanie.

"[...] uświadomił sobie, jak piękne, a zarazem kruche potrafi być życie. Choćbyśmy nie wiadomo jak o nie dbali, wystarczy jedna niewłaściwa osoba, by wszystko legło w gruzach."

"Skoro i tak nie uda mu się uniknąć odpowiedzialności, to nie widział sensu w dalszym życiu. Nie chciał do śmierci gnić za kratami i czuć się wyrzutkiem społeczeństwa. Wolał odejść na własnych warunkach."

"Musiał przeżyć. Jego śmierć oznaczałaby triumf zła. Nie zamierzał do tego dopuścić."

"Mówiłem to już wiele razy, ale powtórzę: człowiek to najgroźniejszy drapieżnik na tej planecie. I posiadam na to dowód."

Jest mrocznie i duszno od emocji. Autor już od pierwszych stron sprawia, że książkę dosłownie się pochłania. Fabuła wciąga, a rozwiązanie sprawy pozostaje z czytelnikiem na długo. Polecam zdecydowanie.

8/10

"Pomoc domowa. Sekret" Freida McFadden

 

"Nowa pomoc domowa w penthousie Douglasa Garricka ma jeden zakaz. Nie może zaglądać do sypialni, w której przebywa obłożnie chora żona pracodawcy. Mille woli dostosować się do tej zasady, nie ryzykować utraty posady. Ma przecież sekret, który musi zachować.

Skupia się na swych zadaniach – sprzątaniu luksusowego apartamentu, gotowaniu wymyślnych posiłków w lśniącej kuchni. W ciszy robi swoje, aż dostanie to, czego chce.

Wszystko byłoby idealnie, gdyby nie odgłos płaczu pani Garrick. I fakt, że nikt nigdy jej nie widuje. W przeciwieństwie do śladów krwi na koszulach nocnych, które pomoc domowa znajduje podczas prania. Przejęta Millie w końcu puka do drzwi sypialni. A gdy te lekko się uchylają, widzi coś, co odmienia wszystko.

Kobieta wie, co robić – nie będzie to przecież jej pierwszy raz. Ochroni panią Garrick i swój własny sekret.

Douglas Garrick postąpił źle i zapłaci za to. Wszystko jest kwestią tego, jak daleko posunie się pomoc domowa."

Millie Calloway wraca i od pierwszej strony porywa w wir wydarzeń. Freida McFadden znowu udowadnia, że potrafi wodzić czytelnika za nos. Zwroty akcji, tajemnice i zakończenie, które wbija w fotel - połączenie idealne.

"Teraz zdaję sobie spra­wę, że ma też swoje dru­gie ob­li­cze. Ale w końcu wszy­scy je mamy, praw­da?"

"Ponad trzy­dzie­ści osób po­zwo­li­ło na to, by ko­bie­ta zo­sta­ła zgwał­co­na i za­mor­do­wa­na. Ob­ser­wo­wa­li to i nic nie zro­bi­li. To ide­al­nie ob­ra­zu­je zja­wi­sko roz­pro­sze­nia od­po­wie­dzial­no­ści w gru­pie."

"Serce za­mie­ra mi w pier­si. Pod­ję­łam nie­wia­ry­god­nie złą de­cy­zję. Nie do­ce­ni­łam nie­zwy­kle nie­bez­piecz­nej osoby. I teraz za­pła­cę za to naj­wyż­szą cenę."

Fabuła zaskakująca nieco bardziej, niż w pierwszej części, na pewno tak jest z końcówką! Mimo początkowych trudności, od pewnego momentu już nie mogłam się oderwać. Seria o Millie ma w sobie coś, co przyciąga i zostaje w głowie na dłużej. Oraz fajne jest to, że druga część serii nie odtwarza schematu pierwszej. 

8/10

"Kurort" Przemysław Kowalewski

 

"Grudzień 1976 roku. Porucznik Ugne Galant trafia na terapię antyalkoholową do zakładu psychiatrycznego kierowanego przez cenionego profesora Szafira. Dość szybko okazuje się, że leczenie osób uzależnionych od alkoholu i z zaburzeniami psychicznymi nie jest jedynym obszarem działalności ordynatora i jego zespołu. Ugne odkrywa, że jedno ze skrzydeł szpitala, nazywane przez jego małych pacjentów „Kurortem”, kryje tajemnicę, szczególnie chronioną przez Służby Bezpieczeństwa i władze PRL.

Za drzwiami szpitala Galant staje do walki nie tylko z własnym nałogiem i upiorami przeszłości, ale i z ludźmi, którzy dla władzy i sławy są gotowi na wszystko. W świecie obłędu i przemocy spotka tych, którzy – tak jak on – nie mają już nic do stracenia.

Czy zdoła ocalić niewinnych? Jaką cenę zapłaci, by uratować to, co najcenniejsze?

Powieść inspirowana prawdziwymi wydarzeniami z lat siedemdziesiątych, które miały miejsce w Krychnowicach pod Radomiem."

Mocne, treściwe, a nawet okrutne, wydarzenia, które miały miejsce w latach 70-tych w Szczecinie znacząco wstrząsnęły historią. Przede wszystkim należy również wspomnieć o pełnej intrydze, która miała miejsce niby jako wątek oboczny (ale jak się później okazało jeden z kluczowych), który zdominował wszystkie pozostałe wydarzenia.

"Zmierzanie pod prąd nie należy do najłatwiejszych, ale z nurtem płynie tylko gówno."

"(...) siła nie zawsze krzyczy. Czasem siedzi cicho, z zaciśniętymi zębami, aż pewnego dnia wstaje, bierze nóż i kończy to, co trzeba."

"Nie znasz dnia ani godziny, kiedy przeszłość wyciągnie po ciebie swoje brudne łapska."

"Gdzie jest granica pomiędzy poszukiwaniem prawdy, lekarstwa, rozwiązania a ceną, którą za to przyjdzie zapłacić?"

Całość jak zwykle jest świetna w odbiorze - czyta się to lekko i bez problemów językowych, a trzeba pamiętać o tym, że to wcale nie są łatwe tematy. Autor nie unika głębszych tematów. Ukazuje całą gamę ludzkich zachowań, często tych najmroczniejszych: zastraszanie, wykorzystywanie i niszczenie innych. Książka warta przeczytania.

7/10

"Nasze ostatnie spojrzenie" Rachel Abbott

 

"ON WIERZY, ŻE NIE MOGĘ MU ZROBIĆ NIC ZŁEGO. NIESTETY, MYLI SIĘ.

Celia, Juliette i Nadia nie znają się – ale łączy je jedno: każda z nich została skrzywdzona przez tego samego człowieka. Ellis Cobain to filantrop, medialna gwiazda i kandydat do tytułu szlacheckiego. Publicznie – wzór cnót. Prywatnie – potwór.

Gdy zupełnym przypadkiem losy trzech kobiet się splatają, zdeterminowane, by odzyskać kontrolę nad swoim życiem, zawierają ryzykowny pakt – szantażować Ellisa i zmusić go, by raz na zawsze zniknął z ich świata.

Ale następnego ranka Ellis zostaje znaleziony martwy.

Nie wiedzą, która z nich to zrobiła. A może nie była to żadna z nich? Teraz muszą milczeć – albo jedna z nich pociągnie wszystkie na dno.

Bo jeśli któraś z nich kłamie… to pozostałe mogą być następne?

TRZY KOBIETY. JEDEN MARTWY MĄŻ."

Powieść rozwijająca się w spokojnym miarowym tempie, która zapewni czytelnikowi wiele mocnych wrażeń i emocji. Autorka potrafi zbudować klimat, ale nie znajdziecie tu nagłych zwrotów akcji. Powieść ta skupia się bardziej na psychologii postaci i emocjonalnym napięciu, niż na dynamicznej akcji.

"Nie jesteś nastolatką, Celio. Przestań myśleć, że możesz ubierać się jak mała dziewczynka."

"Nie tak miało wyglądać jej życie, a teraz musiała się z tym pogodzić i świetnie odegrać przedstawienie."

"Obie wiemy, że trzymanie myśli w tajemnicy nie jest moją mocną stroną."

"Potrzebuję odrobiny adrenaliny, aby dać z siebie wszystko."

Na plus zasługuje tutaj różnorodność głównych bohaterek i historii, z którymi przyszło im się mierzyć. Wprowadzenie wątków z życia prywatnego śledczych też, według mnie, umocniło całość. Autorka zawsze świetnie buduje napięcie, wodzi za nos czytelnika i sprawia, że zakończenie książki wbija nas w fotel.

7/10

"Śmierć kolekcjonera" Agnieszka Pietrzyk

 

"Sąsiedzi w jednym z elbląskich mieszkań odkrywają parę powieszonych staruszków. Kilka godzin później środowiskiem zbieraczy rzadkich obligacji wstrząsa morderstwo jednego z kolekcjonerów. Ginie mężczyzna, który poprzedniego wieczoru wylicytował na hotelowej aukcji wyjątkowo cenny okaz papierów wartościowych.

Czy obie tragedie są ze sobą powiązane? Na to pytanie próbuje odpowiedzieć komisarz Kamil Soroka, który łączy siły z prokurator Mileną Łempicką-Krol. Bagaż własnych doświadczeń i obsesji zaprowadzi ten duet w wiele ślepych uliczek. Czas działa na ich niekorzyść, a lista podejrzanych się wydłuża.

Śmierć kolekcjonera to mroczna, pełna nieoczekiwanych zwrotów akcji powieść kryminalna, która wciąga czytelnika nie tylko wartką akcją, ale też specyficzną atmosferą rzadkiego hobby, podsycanego przez teorie spiskowe."

Ciekawa fabuła i sposób prowadzenia śledztwa przez duet prokurator - komisarz. W książce dużo dzieje i szybko się ją czyta. Tylko zabrakło mi w nim emocji i tego czegoś, co powoduje, że od książki trudno się oderwać.

"Kilku przechodniów przystanęło i patrzyło na wozy policyjne. Zerkali też na nią. W świetle ulicznych lamp widziała ich pospolite twarze. To byli zwyczajni ludzie, a więc potencjalni mordercy. Mordercą zawsze okazuje się normalny człowiek."

"Miała wąskie biodra i chude nogi. Patrzył na nią zdegustowany. Kobieta powinna mieć wygląd. Wiek jest nieważny, ale łydka, udo, talia - to ma znaczenie."

Trochę mi się dłużyła. Temat ujęty nieco rozwlekle. Brakowało mi żywszej akcji.

6/10

Ołowiane dzieci (2026-)

 

"Serial opowiada historię młodej lekarki, Jolanty Wadowskiej-Król, która zauważa, że dzieci mieszkające w okolicy Huty Szopienice masowo zapadają na ołowicę, chorobę wywołaną zatruciem metalami ciężkimi. Po swoim odkryciu bohaterka podejmuje próby ratowania chorych dzieci i mierzy się z opresyjnym, komunistycznym aparatem państwowym. Produkcja przenosi widownię do industrialnego klimatu Górnego Śląska lat 70. To tu, w realiach robotniczego regionu, splatają się niebezpieczne polityczne wpływy i społeczna misja dr Wadowskiej-Król."

Smutny i taki prawdziwy... Nasz śląski Czarnobyl - przerażający obraz bierności. Prawdziwa siła determinacji przeciwko wielkiej komunistycznej machinie. Genialna rola Joanny Kulig. Piękny serial, bardzo  wzruszający, polecam obejrzeć!

8/10