Noce i dnie (1975)

 

"Ekranizacja powieści Marii Dąbrowskiej. Saga rodzinna, dwóch pokoleń rodziny Niechciców, ukazanie na tle przemian, społeczeństwa polskiego w latach 1865-1914. Podczas ucieczki z zajętego przez Niemców i płonącego Kalińca (I Wojna światowa) Barbara wspomina swoje życie...Nie spełniona miłość do Józefa Tolibowskiego, małżeństwo z Bogumiłem, człowiekiem pełnym energii, gospodarnym, ale nie obytym towarzysko; trudy budowania wspólnego życia w Serbinowie, dużym majątku, którym mąż administrował; śmierć pierwszego dziecka, narodziny następnych; kłopoty z wychowaniem syna Tomasza; opuszczenie męża; romanse z Bogumiłem; sprzedaż Serbinowa; chorobę i śmierć Bogumiła."

Świetny film, muzyka, aktorzy, kostiumy, wiejski klimat, te 3h filmu zleciały mi bardzo szybko. Arcydzieło w każdym calu. Jeden z nielicznych przypadków gdy z wybitnej literatury powstał równie wybitny film.

8/10

"Gen zła" Katarzyna Wolwowicz

 

"Olga budzi się w ciemnym, nieznanym jej pomieszczeniu. Z przerażeniem odkrywa, że jej ręce i nogi zostały związane, usta zaś zaklejone taśmą. Udaje się jej jednak uciec i ściągnąć na miejsce grupę dochodzeniowo-śledczą. Szybko odkrywają, że w ogrodzie domu, w którym Balicka była przetrzymywana, ktoś zakopał ciała dwóch kobiet. Podejrzenia padają na Miestwina Pomorskiego, jednak agenci CBŚP twierdzą, że mężczyzna nie mógł tego zrobić, ponieważ cały czas przebywał na Pomorzu. Olga nie chce w to uwierzyć. Jest przekonana, że to właśnie Pomorski dotkliwie ją pobił i porwał.

Dwunastoletni Tobiasz Kowal trafia do domu dziecka. Jego dotychczasowe dzieciństwo skończyło się w chwili, kiedy ojciec odebrał życie mamie chłopca. W placówce opiekuńczej doświadcza okrutnej przemocy, która położy się cieniem nie tylko na jego dalszych losach, ale i życiu bliskich mu osób.

W Jeleniej Górze rozpoczyna się skomplikowane śledztwo w sprawie zabójstwa dwóch młodych kobiet. Wstępne hipotezy zostają jednak obalone, kiedy zostaje zamordowana mieszkanka domu seniora, a sposób związania rąk oraz taśma na ustach pozwalają przypuszczać, że to ten sam sprawca, który uprowadził Olgę.

Co łączy te ofiary? Czy Maria Łagowska, która zaginęła w dniu porwania Olgi, a później sama skontaktowała się z policją, ma coś na sumieniu? Czy Paula, córka dorosłego już Tobiasza, zmieni jego postrzeganie świata? I najważniejsze: czy zło dziedziczy się w genach?

Na te pytania odpowie komisarz Olga Balicka, kiedy zakończy swoje najtrudniejsze i najbardziej wielowątkowe śledztwo w karierze… Wiemy, że na nie czekaliście!"

Uwielbiam tę serię. Świetny styl pisania autorki ma tu ogromne znaczenie. Ciekawie skonstruowana akcja kryminalna. Dużo zwrotów, przemocy i powiązanych sytuacji. 

"Skrzyw­dzo­ne dzie­ci, któ­rym wali się cały świat, albo od­ci­na­ją się emo­cjo­nal­nie od tego świa­ta, albo szu­ka­ją kogoś, kto sta­nie się ich wy­ba­wie­niem i da im po­czu­cie bez­pie­czeń­stwa."

"Czasem zło kryje się w genach i nic nie możemy na to poradzić."

"Tobiasz szybko nauczył się zasad panujących w domu dziecka. Po pierwsze, nie mógł się wychylać. To było proste, bo w domu też starał się schodzić ojcu z drogi. Po drugie, musiał dzielnie znosić upokorzenia i przytyki ze strony wychowawców. To właściwie okazało się najłatwiejsze."

"Ale pamiętaj, że sen jest ważny. Bez niego nasz umysł często płata nam figle, a człowiek widzi i słyszy rzeczy, które nie zawsze są prawdziwe."

Książka jest pełna przemocy i brutalności, więc nie każdemu może przypaść do gustu. Mi się podoba, bo uwielbiam takie kryminały. Zostaje postawione tu pytanie - czy zło może być dziedziczone, czy gen zła może być przekazywany z pokolenia na pokolenie? Dla mnie odpowiedź jest prosta - oczywiście, że tak! Powieść naprawdę warta uwagi. Jak cała seria zresztą.

8/10

Uprowadzona dziewczyna (2025)

 

"Maureen (Kate Beckinsale) staje wobec bezlitosnej rzeczywistości, gdy były mąż porywa jej dwuletnią córkę i wywozi na Bliski Wschód. Zdesperowana, by ją odnaleźć, podejmuje się ryzykownej misji, prowadzącej przez nieznane miasta, niebezpieczne układy i lata niepewności."

Bardzo średni film. Liczyłam na coś lepszego. Istotny problem sprowadzony do błahego, niewiarygodnego i dłużącego się sensacyjniaka. Na plus rzetelna realizacja.

5/10

Chopin. Pragnienie miłości (2002)

 

"Skandalizująca francuska pisarka-feministka i wkraczający na ścieżkę sławy polski kompozytor na emigracji zawiązują romans. Ich związek komplikuje się w miarę postępów choroby płucnej kompozytora i wtrącenia się w sprawę dorastających dzieci pisarki. Oboje czują się przez nią zaniedbywani. Zawistny syn Maurycy, neurotyczny malarz-nieudacznik próbuje za wszelką cenę pokłócić George z Chopinem, a córka Solange sama zakochuje się w kompozytorze..."

Chwilami nawet daje się to oglądać, ale nie są to długie chwile. O miłości bez miłości, uczuć, emocji. Piękna muzyka Chopina to największy atut filmu.

4/10

"Mengele. Anioł Śmierci z Auschwitz" Max Czornyj

 

"Historia Josefa Mengelego, osławionego anioła śmierci z Auschwitz.

Wydarzenia w tej książce są oparte na faktach. Prawda bywa bardziej przerażająca od najwymyślniejszej fikcji.

Josef Mengele był nie tylko zbrodniarzem, ale również opętanym szaleństwem pseudo-naukowcem, który więźniów obozów koncentracyjnych wykorzystywał jako żywy materiał do swych chorych badań.

Umyślne zarażanie wirusami, zszywanie tułowi kilku osób, operacje bez znieczulenia i wyrywanie płodów. To nie upiorne science-fiction, a prawdziwa historia. Do tego jedynie jej niewielka część. Ta książka opisuje znacznie więcej. Będziecie przerażeni tym, do czego zdolny jest człowiek."

Doskonały psychologicznie portret szalonego doktorka. Narracja pierwszoosobowa znowu robi robotę. Podziwiam autora. Jak można się tak wczuć w umysł mordercy...

"Ciekawość to dobra cecha (...). Gdyby człowiek nie był ciekawy, nadal tkwiłby na drzewach lub w najlepszym razie w jaskiniach. Ciekawość napędza rozwój."

"Spodziewanie się zabija nie tylko przyjemność, ale również może wypacza prawidłowy osąd. Nacechowujemy go swoimi pobożnymi życzeniami, jak chrześcijanie dopasowujący całe życie do marzenia o pląsaniu wśród błękitnych obłoków."

"Może pan uznać, że nie można się w nikim zakochać przez parę dni, ale zaręczam panu, że niezbadane są procesy chemiczne zachodzące w ludzkim mózgu."

"Jeżeli zachowujemy coś tylko dla siebie, nie mamy szans trafić do podręczników. A ja naprawdę zrobię wszystko, by świat o mnie usłyszał."

Istotne błędy merytoryczne oczywiście umniejszają wartość książki. Niemniej jednak, dla młodych czytelników może to być pierwsze zetknięcie z ogromem zła jakie wyrządził ten człowiek. Najbardziej boli jednak to, że fabuła zakorzeniona jest w rzeczywistości. Nie można się oderwać.

7/10

Naznaczony: rozdział 3 (2015)

 

"Rozdział trzeci odsłoni przed nami historię sprzed wydarzeń, jakie działy się w nawiedzonej rodzinie Lambertów w obu poprzednich częściach. Początkująca aktorka Quinn Brenner (Stefanie Scott) czuje, że z zaświatów próbuje się z nią skontaktować matka. O pomoc zwraca się do utalentowanego medium - Elise Rainier. Elise, poruszona sytuacją wrażliwej nastolatki, próbuje ochronić ją przed duchami, ale tragedia, jaką przeżyła sprawia, że niechętnie używa swoich mediumicznych zdolności.

Podczas gdy owdowiały ojciec dziewczyny, Sean (Dermot Mulroney), próbuje scalić rodzinę po śmierci żony, szokujący wypadek przykuwa nastolatkę do łóżka. To właśnie wtedy nad bezsilną Quinn gromadzą się złe, nadprzyrodzone moce. Wciąż niechętna Elise, walcząc z własną wiarą, postanawia pomóc przerażonej nastolatce i skontaktować się ze zmarłymi. Pomagają jej w tym nielicencjonowani parapsychologowie - Tucker (Angus Sampson) i Specs (Leigh Whannell). Szybko okazuje się, że duch, któremu ma stawić czoła Elise jest najbardziej bezwzględnym wrogiem, z jakim kiedykolwiek przyszło jej się zmierzyć - nienasyconym demonem o niepowstrzymanym głodzie ludzkiej duszy."

Koniecznie muszę nadrobić 2 pierwsze części, bo zapowiada się ciekawie. "Ostatni klucz" zdecydowanie nie był w moim guście, a tu jest znacznie lepiej. Całkiem niezłe widowisko, dobrze się je oglądało.

6/10

"Podejrzany X. Pochodna zbrodni" Keigo Higashino

 

"Genialny thriller mistrza kryminału Keigo Higashino. Misterna intryga, psychologiczne napięcie i intelektualna gra prowadzą czytelnika do zaskakującego finału.

W Tokio dochodzi do brutalnej zbrodni. Śledztwo prowadzone przez wybitnego detektywa Kusanagiego oraz genialnego fizyka Yukawę, znanego jako profesor Galileo, ujawnia sieć intryg i pozornie niemożliwych do podważenia alibi. W centrum zdarzeń znajduje się matka samotnie wychowująca córkę i cichy matematyk, którzy skrywają tajemnicę większą, niż ktokolwiek mógłby przypuszczać.

Higashino splata wątki kryminalne i psychologiczne napięcie z intelektualną grą, tworząc historię, od której nie sposób się oderwać aż do ostatniej strony. Kto tak naprawdę jest sprawcą, a kto ofiarą? Odpowiedź może zmienić twoje spojrzenie na miłość i poświęcenie."

To naprawdę bardzo dobry japoński kryminał, chociaż nie było w niej takiego poziomu brutalności i mroku, jakiego się spodziewałam. Na szczęście miał wiele innych zalet. Jest zbrodnia, jest śledztwo i przede wszystkim portrety psychologiczne głównych bohaterów. Koniec na pewno zaskakujący, ale czy pozytywnie? Trudno mi powiedzieć.

"Czasami, by kogoś ocalić, wystarczy po prostu być."

"Logika to potężna broń, ale w pracy detektywa przydaje się też intuicja."

"Podstawowa zasada nauki zakłada, że nawet jeśli coś wydaje nam się niewłaściwe, a wypełnia znamiona logiczności, należy to zaakceptować, czy jakoś tak."

Książka napisana dość prostym językiem, dzięki czemu naprawdę łatwo i przyjemnie się czytało. Na dodatek wciąga od pierwszych stron, a zakończenie pozostawia czytelnika w jego domysłach.

7/10

"Taki dobry chłopak. Sprawa Kajetana Poznańskiego" Hanna Dobrowolska

 

"Trzeciego lutego 2016 roku Kajetan Poznański, dwudziestosiedmioletni gruntownie wykształcony bibliotekarz, syn pani prokurator i architekta, zamordował wybraną losowo kobietę. Traf padł na trzydziestojednoletnią lektorkę języka włoskiego, Kasię. W dniu zabójstwa miała lecieć do swojego ukochanego Emanuela, który szykował się do wyjścia po nią na bolońskie lotnisko. Dodatkową lekcję – jak się okazało z zabójcą – wzięła po to, aby mieć kilka euro więcej na wyjazd do Włoch. Nie poleci tam już nigdy…

Bestialstwo i fakty dotyczące morderstwa wstrząsnęły nie tylko całą Polską, ale i Europą. Autorka przekopała się przez tysiące stron akt sądowych, rozmawiała z biegłymi psychiatrami, prawnikami, osobami z bezpośredniego otoczenia Kajetana. Przeanalizowała całą dokumentację i wszystkie dostępne dane dotyczące sprawy. Czy pozwoli to jednak odpowiedzieć na pytanie, jak to możliwe, że wykształcony, wrażliwy i sprawiający wrażenie delikatnego człowiek mógł dopuścić się tak niewyobrażalnego okrucieństwa? Czy w każdym – bez wyjątku – drzemie bestia?

Próbę odpowiedzi na te pytania znajdziemy w książce Hanny Dobrowolskiej."

Przyznaję, sprawę Kajetana Poznańskiego znałam już wcześniej, z podcastu Justyny Mazur-Kudelskiej "Piąte: Nie zabijaj". Chciałam jednak zobaczyć, jak z tym tematem poradzi sobie Hanna Dobrowolska, bo z jakichś dziwnych przyczyn fascynują mnie umysły psychopatów.

"Relacje rodzinne mają ogromny wpływ na to, kim się jest."

"Gdyby nie zabójstwo tej nieszczęsnej kobiety, nigdy bym Go nie poznała i nigdy nie przekonała się, do jakiej miłości i jakiego poświecenia skłonny jest człowiek, który kocha i nie stawia żadnych warunków, nie zważa na okoliczności..."

"(...) chcącego los prowadzi, niechcącego - ciągnie."

To niestety nie thriller, to prawdziwe życie. Wnikliwa, szczegółowa analiza zbrodni. Nie sposób nie podkreślić ogromu pracy, jaką autorka włożyła w przygotowanie tej publikacji. Analiza akt, zebranie materiałów, a potem przełożenie ich na język zrozumiały i angażujący to zadanie, któremu sprostać potrafią nieliczni. Choć książka opiera się na faktach i dokumentacji, nie przypomina suchego raportu. Jeśli kogoś interesują historie oparte na faktach - na pewno powinien sięgnąć po ten reportaż.

8/10

Zaufaj mi: Fałszywy prorok (2026-)

 

"Ten czteroodcinkowy serial dokumentalny prezentuje historię Samuela Batemana - samozwańczego następcy lidera Fundamentalistycznego Kościoła Jezusa Chrystusa Świętych w Dniach Ostatnich (FLDS), Warrena Jeffsa - opowiedzianą z perspektywy pary, której udało się dostać do jego najbliższego kręgu. Badaczka sekt, Christine Marie, i jej mąż, operator kamery Tolga Katas, przeprowadzają się do Short Creek w stanie Utah, aby wesprzeć pogruchotaną społeczność członków FLDS, która może paść ofiarą nowego "proroka". Gdy małżeństwo odkrywa dowody niebywałych nieprawości, postanawia wziąć sprawy we własne ręce. Widzowie mają wyjątkową okazję, aby zobaczyć niepublikowane wcześniej materiały i relacje z pierwszej ręki, a także odkryć manipulacyjne techniki Batemana i poznać kobiety, które zdobyły się na odwagę i przerwały zmowę milczenia."

Jakim cudem udawało się tak manipulować ludźmi wiejskiemu idiocie to jakiś absurd. Serial bardzo dobrze pokazuje, jak manipulacja i piramidowe wprowadzenie określonego sposobu myślenia, może stopniowo prowadzić do wniosków, które dla postronnego obserwatora wydają się abstrakcją nie do przyjęcia. Trudno oceniać bohaterów przez pryzmat głupoty, gdy dorastają w takim środowisku i od początku są nim kształtowani. Tym bardziej poruszające jest zaangażowanie głównej pary, dzięki któremu kilku osobom udaje się przejrzeć na oczy.

7/10

"Mózg" Robin Cook

 

"Martin Philips, neuroradiolog z nowojorskiego Szpitala Klinicznego, testuje komputer, który może zrewolucjonizować diagnostykę medyczną. Urządzenie z obwodami sztucznej inteligencji doskonale wykrywa zmiany w mózgu. Wśród przebadanych klisz coraz częściej pojawia się niepokojący zespół objawów, a pacjentki, których dotyczy, znikają w tajemniczych okolicznościach. Philips prowadzi prywatne śledztwo, myśląc, że odkrył metody rozpoznawania stwardnienia rozsianego. Tymczasem wpada na trop potwornych eksperymentów, w które zamieszanych jest wiele osób, poczynając od personelu szpitala, a na agentach rządowych kończąc."

Nie był to mój pierwszy thriller medyczny i szczerze mówiąc nie jestem do końca przekonana, czy akurat ta pozycja całkowicie spełniła moje oczekiwania. Książka potrafi wciągnąć, czyta się ją w miarę szybko i przyjemnie. Jednak wydaje mi się, że głównemu bohaterowi zbyt łatwo przyszło rozwiązanie całej tej sprawy.

"Z mózgu bowiem, i z mózgu jedynie, początek swój biorą wszystkie rozkosze nasze i radości, śmiech oraz żarty, a takoż smutki nasze i bóle, żale i łzy..."

"(...) alkohol ma za zadanie powstrzymywać czające się w powietrzu choroby, a dezodorant ma likwidować biologiczne zapachy wiążące się z dolegliwościami."

"(...) wstąpienie w otchłanie polikliniki z powrotem przywiodło na myśl wszystkie niedawne kłopoty ze zdrowiem."

Thrillery medyczne Cooka mają bardzo podobny schemat. Nie jest to najlepsza książka jaka napisał pan Cook, po prostu zbyt dużo jest fragmentów, w których nic się nie dzieje.

6/10