Czarna wdowa (2025)

 

"Sierpień 2017 roku. Na parkingu w Walencji zostaje znalezione ciało mężczyzny z siedmioma ranami kłutymi. Wszystko wskazuje na to, że zbrodnię popełniono w afekcie. Wydział zabójstw miejscowej policji rozpoczyna śledztwo i wyścig z czasem. Wkrótce cień podejrzenia pada na Maje - sympatyczną i spokojną młodą wdowę, która od niecałego roku była żoną ofiary."

Historia sama w sobie ma ogromny potencjał. Film nie został zrealizowany źle, nie narzekam, choć brakowało mi w nim nieco więcej "pikanterii". Można obejrzeć, ale film po sobie nie pozostawia nic, żadnych wspomnień.

6/10

"Głębokie rany" Nele Nauhaus

 

"W swoim podfrankfurckim domu zostaje zamordowany David Goldberg, milioner, filantrop, Żyd ocalony z Oświęcimia. Niedługo po nim ginie kolejny osiemdziesięciolatek. Ofiary łączy zagadkowa liczba zapisana przez mordercę na miejscu zbrodni.

Sekcja zwłok wykaże jeszcze jeden punkt wspólny – szokującą tajemnicę obu mężczyzn – tatuaż zdradzający ich mroczną przeszłość.

Komuś wpływowemu bardzo zależy na tym, by sprawę Goldberga zamieść pod dywan, ale jego morderca nie da o sobie zapomnieć. Policjanci Pia Kirchoff i Oliver von Bodenstein, zaangażują się w śledztwo do tego stopnia, że aby zebrać informacje, wykorzystają prywatne kontakty, a nawet kilka razy odłożą na bok regulamin.

Czy i tym razem nie zawiedzie ich intuicja?"

Dawno nie natrafiłam na tak pokrętnie skonstruowany kryminał: intryga jest niesamowicie poplątana, bohaterowie okazują się mieć zupełnie inne oblicza, niż sobie wyobrażamy, historia nie tyle wpływa na teraźniejszość, co wręcz włazi w nią z buciorami i rozpycha się łokciami… 

"Na zazdrość człowiek musi zapracować . Tylko litość jest za darmo."

Nie można oderwać się od powieści, cały czas chce się czytać i dowiedzieć, kto zabił. Niesamowicie wciągająca, a zakończenie zaskakujące. Polecam!

7/10

"Wykluczona" Katarzyna Wolwowicz

 

"Piętnastoletnia Iga ginie pod kołami samochodu, a śledztwo w jej sprawie ma zostać umorzone. Kiedy jej znajoma Joanna Bator dowiaduje się o tym, jest przekonana, że zabójcą dziewczyny był członek sekty, w której obie się wychowywały. Kobieta wie, że Iga śmiertelnie bała się kogoś z Karkonoskiej Osady. Joanna powraca zatem na łono Dzieci Dnia Apokalipsy, by wspólnie z poznanym niedawno komisarzem Tymonem Hanterem rozwikłać zagadkę śmierci koleżanki.

Tymon Hanter postanawia działać pod przykrywką w porozumieniu z komisarz Olgą Balicką z jeleniogórskiej policji. Nie jest to proste, gdyż sprawy zaczynają się komplikować, a na światło dzienne wychodzą coraz bardziej zaskakujące informacje. Czyżby Iga nie była jedyną ofiarą? A może wszystkie podejrzenia dziewczyny to jedynie wytwór jej chorego umysłu? Kiedy w biały dzień ze zboru znika dziesięcioletni Miłoszek, komisarz Hanter wie, że musi jak najszybciej rozwikłać tę zagadkę. Tylko co zrobić, kiedy każdy przesłuchiwany świadek kłamie, próbując ukryć własne grzechy? W co wierzyć, gdy wszystko, co bierze się za pewnik, nagle rozpada się jak domek z kart?"

Audiobook nagrany jak słuchowisko, całkiem przyjemne doznanie. I ciekawiej się tego słucha. Katarzyna Wolwowicz w tej powieści porusza temat sekt i pomimo że robi to dość pobieżnie, to jednak sama decyzja o osadzeniu akcji powieści w tym środowisku, zmusza do refleksji nad tym problemem. Nazwa sekty nigdy nie pada, ale opis jej działania - przywodzi na myśl tylko jedną, znaną również w Polsce.

"Asceza i minimalizm. Wszystko po to, by nic nie odciągało człowieka od wiary i pracy dla dobra ogółu."

"Spróbuj sobie wyobrazić, że zostajesz na świecie sam jak palec, a wszyscy których kochałeś i z którymi żyłeś, odcinają się od ciebie. To właśnie jest wykluczenie."

"Żyjemy w epoce pędu za pieniędzmi, kiedy ludzie cierpią na samotność. Sekty właśnie to wykorzystują, wybierając nowych członków. Poświęcają czas tym, którzy czują się samotni, którzy chcą przynależeć do grupy wyznającej te same wartości."

"Mieszkają tu bracia i siostry z naszego zboru, ale także turyści, którzy chcą poznać naszą wiarę i zwyczaje. Jesteśmy bardzo otwartą społecznością i zawsze chętnie gościmy ludzi z zewnątrz, o ile przestrzegają kilku prostych zasad."

Jeśli ktoś lubi tematykę sekt powinien być raczej zadowolony. Książka jest prosta, przyjemna, raczej dość przewidywalna - mimo pozornych zmyłek w czasie śledztwa. Można przesłuchać do ćwiczeń/sprzątania/gotowania, ale zdecydowanie nie jest to pozycja obowiązkowa.

6/10

Przełom (2025-)

 

"Kiedy sprawa podwójnego morderstwa w Linköping w Szwecji z 2004 roku została ostatecznie rozwiązana po 16 latach, to genealog odpowiadał za przełom. Po raz pierwszy w Europie mordercę znaleziono dzięki badaniom genealogicznym. "Przełom" to fikcyjna opowieść o nieoczekiwanym bohaterze, nieprawdopodobnej współpracy i polowaniu na zabójcę, ale to także opowieść o tym, jak niewyjaśniona zbrodnia wpływa na społeczeństwo i co dzieje się z ludźmi pozostawionymi bez odpowiedzi na pytania "kto?" i "dlaczego?"."

Ciekawy serial, choć przez cały czas miałam wrażenie, że już coś takiego widziałam, że już taki serial gdzieś widziałam. Nie wiem. Niemniej w ciekawy sposób przedstawiona jest opowieść o tym, jak taka zbrodnia i jej wyjaśnienie lub nie wpływa na lokalne społeczeństwo. Ten wątek był chyba najlepiej zrobiony.

6/10

"Zaproszenie" Agnieszka Pietrzyk

 

"Mówią, że piekło wybrukowano dobrymi chęciami. Nie kłamią.

Prezes banku, Artur Martynow, otrzymuje zaproszenie na tajemnicze spotkanie. Przypuszcza, że to żart jednego z kumpli, ale gdy zjawia się na miejscu, nie ma tam kolegów ani spodziewanej imprezy. Jest za to domek, w którego rozświetlonym oknie widać scenę gwałtownej kłótni małżeńskiej.

Artur postanawia interweniować. Wprawdzie nic nie idzie po jego myśli, ale tak poznaje Annę. Znajomość z tą kobietą zmieni jego spokojne, ułożone życie.

Tymczasem tajemniczy nadawca znów o sobie przypomina. Martynow daje się wciągnąć w grę, której stawką jest niejedno ludzkie życie."

Niezwykle intrygująca powieść, której swoją tajemniczość wciąga czytelnika i nie pozwala mu się oderwać. Czy chęć niesienia pomocy innym może uzasadniać zbrodnię?

"Przez ostatnich pięć dni lało. Pojawiły się pierwsze efekty tego nadmiaru wody. Zwykle szare pola i łąki teraz lśniły wszystkimi odcieniami soczystej zieleni, a przykurczone wierzby zadziwiały bujnością swojego listowia. Zrobiło się naprawdę malowniczo, jak to czasami bywa na Żuławach."

"Drugiego człowieka najlepiej zmanipulować, dając mu prawo wyboru."

"Wszyst­kie ana­li­zy mówią, że w pew­nym wieku już nie jest się skłon­nym do zmian. Nawet do zmia­ny ra­chun­ku ban­ko­we­go."

"Tam, gdzie wszyst­ko wska­zu­je na sa­mo­bój­stwo, trze­ba do­szu­ki­wać się udzia­łu osoby trze­ciej."

Czyta się lekko, cały czas dzieje się jakaś akcja, która nie jest wprost przewidywalna. Kilka razy zmieniałem swoją teorię. Sam pomysł na fabułę, na wielopoziomową intrygę, w którą wikłane są kolejne osoby, był dla mnie świetny. Wszyscy wydawali mi się dziwni, podejrzani, zupełnie nie potrafiłam z przekonaniem wskazać kto stoi za anonimami. Ta gra nieustannie mnie intrygowała.

7/10

Nasienie świętej figi (2024)

 

"Iman to ambitny prawnik z klasy średniej, pracujący dla rządu Iranu, który niedawno awansował na stanowisko sędziego śledczego. Wraz ze wzrostem dochodów i prestiżu społecznego jego rodzina otrzymuje od władz jasne instrukcje, czego się od nich oczekuje. Tymczasem ulice płoną z powodu protestów, które wybuchają po śmierci 22-letniej Mahsy Amini. W 2022 roku dziewczyna została zatrzymana za rzekomo niewłaściwe noszenie hidżabu i wkrótce potem zmarła w areszcie policyjnym. Wkrótce Iman zaczyna rozumieć swoją nową rolę. Ma zatwierdzać wyroki skazujące aktywistów na karę śmierci bez należytych procesów."

Co za wzruszający film, mimo wielu momentów zła, które widzimy. Film obok którego nie można wejść obojętnie. Robi wrażenie, ogromne.

7/10

"Galeria umarłych" Chris Carter

 

"„Służę od trzydziestu siedmiu lat, i gdyby zapytano mnie, co chciałbym wymazać z pamięci, powiedziałbym, że to, co zobaczyłem w tym pokoju” – tymi słowami porucznik Wydziału Policji Los Angeles wita detektywów Huntera i Garcię z jednostki ds. wyjątkowo brutalnych zbrodni na miejscu najbardziej szokującego morderstwa, jakie widzieli.

Nieoczekiwany obrót zdarzeń sprawia, że detektywi zostają zmuszeni do współpracy z FBI i wspólnego wytropienia seryjnego mordercy; psychopaty, który kocha to, co robi, bo mord jest dla niego czymś więcej niż tylko zabójstwem – jest dziełem sztuki.

Witajcie w Galerii umarłych."

Kolejny świetny kryminał Cartera. Nic dodać, nic ująć. Jak dla mnie - ta część serii jest lepsza od poprzedniej, zdecydowanie. 

"Nikt nie wie wszystkiego. Nieważne, jak bliskim wydaje się przyjacielem. Każdy ma jakieś sekrety."

"Aby wy­peł­nić czas dłu­gich, sa­mot­nych nocy, Hun­ter się­gnął po książ­ki. Czy­tał do­słow­nie wszyst­ko, co tylko wpa­dło mu w ręce, zu­peł­nie jakby lek­tu­ry do­da­wa­ły mu sił. Książ­ki stały się jego sank­tu­arium. For­te­cą. Tar­czą, chro­nią­cą przed nie­koń­czą­cy­mi się kosz­ma­ra­mi."

"Ży­je­my w po­sra­nym świe­cie, sztucz­nym, gdzie nic już nie jest praw­dzi­we. Wszę­dzie, gdzie spoj­rzysz, wi­dzisz sztucz­ność, nawet w cia­łach in­nych ludzi: sztucz­ne kości po­licz­ko­we, sztucz­ne usta, sztucz­ne nosy, sztucz­ne włosy, sztucz­ne rzęsy, sztucz­ne pier­si, sztucz­ne mię­śnie, sztucz­ne po­ślad­ki, sztucz­ne uśmie­chy, sztucz­ne zęby, sztucz­ne pa­znok­cie, sztucz­ny kolor skóry, oczu, wło­sów… wszyst­ko jest sztucz­ne. Całe nasze życie to jedno wiel­kie kłam­stwo."

"Je­stem wi­zjo­ne­rem, który do­strzegł, co jest praw­dzi­we, co jest naj­waż­niej­sze i naj­cen­niej­sze na świe­cie. Nie­ste­ty nie da się ko­lek­cjo­no­wać „praw­dy”."

Kolejna świetna historia detektywa Huntera. Poziom ten sam, narracja nie pozwala się oderwać. Autor drobiazgowo opisuje morderstwa, a to bardzo działa na wyobraźnię i za to go uwielbiam. Jak zawsze akcja zaczyna się już od pierwszej strony i trzyma w napięciu do samego końca. Świetnie się czyta, nie można się oderwać. 

7/10

Venom 3: Ostatni taniec (2024)

 

"Eddie i Venom są zmuszeni do ucieczki przed przeciwnikami z różnych światów. Eddiego ściga FBI, aby go przesłuchać w sprawie zagadkowej śmierci policjanta i innych niewytłumaczalnych wydarzeń, które miały miejsce w katedrze w San Francisco. A Venom to klucz do wolności strasznego Knulla, który przy pomocy swoich wysłanników przeszukuje miliony planet, by ten klucz znaleźć. Duet będzie zmuszony do podjęcia druzgocącej decyzji."

Najsłabsza i najbardziej nierówna część całej trylogii. Miałam nadzieję, że jako zwieńczenie historii - powali mnie na kolana, ale się pomyliłam. A szkoda!

5/10

Misie (2025)

 

"Gdzie się podziali fajni faceci? „Misie” to komedia o współczesnych związkach, która bierze na warsztat mężczyzn niegotowych na „coś poważnego”, którzy lubią życie „bez zobowiązań”. Tytułowe misie to mężczyźni, którzy bardziej przypominają wiecznych chłopców, niż dojrzałych partnerów. W rolach zbuntowanych, czasami narcystycznych lub pogubionych życiowo „misiów” zobaczymy: Krzysztofa Zalewskiego, Przemysława Bluszcza, Sebastiana Karpiel-Bułeckę, Karola Osentowskiego, Wojciecha Solarza i Pawła Koślika. Honor mężczyzn będą próbowali uratować Karol Dziuba i Sebastian Stankiewicz. Jakich mężczyzn pragną teraz kobiety i czy fajni faceci faktycznie istnieją, czy są już tylko legendą? Cztery przyjaciółki grane przez Małgorzatę Mikołajczak, Paulinę Gałązkę, Monikę Mariotti i Monikę Pikułę będą miały wiele w tym temacie do powiedzenia."

Pamiętam, że chciałam iść na ten film do kina (jak go grali) ze względu na Krzyśka Zalewskiego. Oj, jak ja bym żałowała tych 25 zł za bilet... Nie miałam zbyt wielu oczekiwań względem filmu, ale on zawiódł nawet te minimalne. Szkoda czasu, serio serio. Może i zawiera "ziarnko prawdy", ale nic poza tym.

3/10

"Rozmówca" Chris Carter

 

"Tanya Kaitlin nie może doczekać się relaksującego wieczoru po ciężkim tygodniu, jednak zaraz po wyjściu spod prysznica słyszy dzwonek swojej komórki. Jej najlepsza przyjaciółka, Karen Ward, próbuje nawiązać z nią połączenie wideo. Tanya odbiera telefon i wtedy zaczyna się koszmar…

Karen jest zakneblowana i przywiązana do krzesła we własnym salonie. Jeśli Tanya się rozłączy albo przestanie patrzeć w wyświetlacz, morderca przyjdzie też po nią. Głęboki, szorstki, demoniczny głos na drugim końcu linii jej to obiecał.

Hunter i Garcia badają te groźby i zostają wciągnięci w szaloną karuzelę zła. Tropią drapieżnika, który przetrząsa ulice i media społecznościowe w poszukiwaniu ofiar, a następnie je zadręcza tajemniczymi listami, karmiąc się ich strachem."

Jak to u Cartera - książka dostarcza emocji i szybko się ją czyta. Jednak czuję się rozczarowana zakończeniem. 

"Czasami cisza to najlepsza forma konwersacji."

"Wkurzanie faceta trzymającego magnum 357 zawsze jest błędem. Wkurzanie seryjnego mordercy trzymającego magnum 357 to już czysty debilizm."

"Czy to nie jest jedno z założeń psychologii? Powiedz coś z wystarczającą pewnością siebie, a większość ludzi ci uwierzy, nawet jeśli to kłamstwo."

"Piłam kawę na po­ste­run­ku, wiem, że wasza sma­ku­je, jakby ją fil­tro­wa­no przez brud­ną pie­lu­chę."

Po raz kolejny schematycznie - ale to wciąż bardzo dobry schemat. Dobry i solidny kryminał, polecam.

6/10