"Sowa" Samuel Bjørk

 

"Najbogatszy armator w Sandefjord leży na łożu śmierci. Jego pierworodny syn odziedziczy majątek pod jednym warunkiem: nie może poślubić kobiety posiadającej już dzieci. Wybranka młodego człowieka ma jednak dwuletniego synka i czteroletnią córeczkę. Dzieci zostają odesłane za granicę do dalszej rodziny, para w tajemnicy bierze ślub. Małżeństwo okazuje się jednak krótkie, ponure i z tragicznym finałem.

Po latach od tamtych wydarzeń znalezione zostaje ciało zamordowanej młodej dziewczyny, ułożone na posłaniu z piór, w pentagramie ze świec. Niektórzy zaczynają dopatrywać się w tym powiązań z dawnymi czasami…

Śledztwo prowadzą Holger Munch i Mia Krüger z wydziału zabójstw w Oslo – policjanci, którzy sami muszą zmagać się z własnymi demonami. Mia walczy z depresją, myślami samobójczymi i uzależnieniem od alkoholu i leków. Munch musi poradzić sobie z problemami córki, która zaczyna wątpić w swoje życiowe wybory.

Gdy śledztwo utyka w martwym punkcie, z informatykiem wydziału zabójstw kontaktuje się znajomy haker, który ujawnia mu niepokojący film. Jego bohaterką jest zamordowana dziewczyna oraz jej oprawca, przebrany w strój sowy będącej ucieleśnieniem złych mocy. Okazuje się, że rozwiązując sprawę, policjanci będą musieli stawić czoła złu, na które nie są przygotowani…"

Nie zachwyciła mnie zbytnio. Niby przyjemnie się słuchało, ale nie wsiąknęłam za bardzo w fabułę. Jak dla mnie - zbyt mało wątku kryminalnego, a zbyt dużo strony obyczajowej bohaterów.

"Dajcie ludowi religię albo jakąś idiotyczną rozrywkę, a uniemożliwicie mu zrozumienie, że tak naprawdę zwykli ludzie są niewolnikami systemu."

Początek zapowiadał świetną zabawę, jednak nie była ona aż tak dobra. Książka trochę chaotyczna, niektóre wątki kompletnie niepotrzebne. Jednak ogromnie podobało mi się samo wyjaśnienie postępowania zbrodniarza i tego, skąd u niego fascynacja sowami.

6/10

"Łgarz" Diana Brzezińska

 

"Aleksander i Agata powracają w trzecim tomie serii, aby odkryć prawdę, która przez ponad dekadę pozostawała w ukryciu!

Wieczór kawalerski, spływ kajakowy, jeden trup i sześć osób, które uparcie twierdzą, że nie mają pojęcia, co się wydarzyło. Po ponad dziesięciu latach odnaleziono szczątki mężczyzny. Aleksander i Agata, mając do dyspozycji jedynie stare akta, muszą odkryć, co tak naprawdę się wtedy stało.

To niejedyne śledztwo, które angażuje ich uwagę. Tajemniczy blog, na którym pojawiają się mrożące krew w żyłach wpisy, zdaje się być czymś więcej niż tylko wymysłami internauty. Czy autor bloga zdradza swoje plany zbrodni, czy prowokuje czytelników do działania?

W obu sprawach nic nie jest takie, jak się wydaje, a prawda wyłania się z najmniej oczekiwanych miejsc."

Kolejny ciekawy kryminał w wykonaniu Autorki. Autorka nakreśliła ciekawą fabułę z tajemniczą zbrodnią sprzed lat i wykreowała wyrazistych bohaterów. Przyjemny i lekki styl autorki, krótkie rozdziały i dynamiczna fabuła sprawiły, że nie mogłam oderwać się od czytania.

"Niektóre zbrodnie łączą bardziej niż kredyt we frankach szwajcarskich."

"Doceniała każdą z takich chwil i wtedy naprawdę nienawidziła swojej pracy. Było to dziwne połączenie nienawiści i miłości. Trudno było pogodzić bycie policjantką z byciem matką."

"Zastanawiałeś się kiedyś nad motywacją sprawców zabójstw? Dlaczego ktoś zabija? Czy zawsze zabójstwo jest dla niego opłacalne? Jakie emocje nim kierują? Chęć zaspokojenia popędu? Być może robi to dla pieniędzy? A może to czysta, zimna kalkulacja?"

"Myślałeś kiedyś o tym, co Ciebie skłoniłoby do zabójstwa? Co musiałoby się stać, żebyś wziął nóż i wbił go komuś w klatkę piersiową?"

Jest to naprawdę dobra książka. Czyta się ją szybko. Bardzo mi się spodobał zabieg z wstawieniem protokołów z przesłuchań do książki. Bardzo lubię kiedy ważne wątki/kwestie są umiejętnie wplatane w fabułę. Mogę polecić z czystym sumieniem.

7/10

"Schronisko, które zostało zapomniane" Sławomir Gortych

 

"Przeszłość Karkonoszy znów daje o sobie znać w porywającej opowieści o zapomnianym schronisku i hotelu z mroczną tajemnicą.

1944 rok. W hotelu Sanssouci w Karkonoszach odbywa się konferencja, na którą przyjeżdżają niemieccy dyplomaci z całego świata. Kulisy ich rozmów mają nigdy nie ujrzeć światła dziennego.

1992 rok. W opuszczonym od lat hotelu młodzież organizuje seans spirytystyczny. Zabawa w wywoływanie duchów wymyka się jednak spod kontroli.

2008 rok. Podczas remontu Sanssouci robotnicy znajdują zamurowane w piwnicy zwłoki. Prawdopodobnie należą one do Niemca, który zaginął w tej okolicy kilkanaście lat wcześniej. Wokół odkrycia zaczynają narastać plotki, na jaw wychodzą makabryczne sekrety starego hotelu, a podejrzenia śledczych padają na Jacka Węglorza, lokalnego historyka. Sytuacja dodatkowo komplikuje się, gdy na karkonoskich szlakach giną kolejne, pozornie przypadkowe osoby.

Czy rzeczywiście hotel był niegdyś miejscem wypoczynku Bieruta, wcześniej – katownią bezpieki, a w czasie wojny siedzibą Ministerstwa Spraw Zagranicznych III Rzeszy? Czy w Karpaczu funkcjonowała ambasada Japonii, a plotki o ukrytym w górach przez ambasadora skarbie zawierają w sobie ziarno prawdy?

Na te pytania odpowiedzi szuka Tomek Wilczur – pisarz, który wraca w Karkonosze, żeby udowodnić niewinność Węglorza. Wkrótce okazuje się, że wszystkie tropy prowadzą do zapomnianego schroniska…"

Czwarty tom serii karkonoskiej to dla mnie refleksja nad tym, czym jest przyzwalanie na złe uczynki, przymykanie oczu, współudział w czynieniu zła. Świetna książka, według mnie najlepsza z całej serii. Trzymająca w napięciu w zasadzie do ostatnich stron.

"Intuicja to osąd niepoparty świadomym rozumowaniem, który prowadzi ludzi naiwnych do popełniania poważnych błędów."

"Profesor nie należał też do urodziwych. Choć liczył niewiele ponad trzydzieści lat, to jego zmarszczone czoło, duże zakola, głębokie bruzdy wokół warg i odstające uszy sprawiały, że wyglądał na o wiele starszego."

Mistrzowsko budowane napięcie, łączące legendy górskie, historię regionu i osobiste dramaty. Jest wszystko co trzeba- wartka akcja, tajemnica, trudna historia i wyraziści bohaterowie. Książka jest ciekawa, dobrze i szybko się czyta.

8/10

"Intermezzo" Sally Rooney

 

"Peter i Ivan Koubekowie są braćmi, ale poza tym faktem łączy ich niewiele.

Peter jest trzydziestokilkuletnim prawnikiem z Dublina – przebojowym, kompetentnym i pozornie niezwyciężonym. Jednak po śmierci ojca nie może zasnąć bez leków i z trudem podtrzymuje relacje z dwiema bardzo różnymi kobietami: Sylvią, swoją niegasnącą pierwszą miłością, i Naomi, studentką, dla której życie to jeden wielki żart. Ivan z kolei to dwudziestodwuletni mistrz szachowy. Zawsze uważał siebie za towarzysko nieporadnego samotnika, przeciwieństwo wyrobionego starszego brata. Teraz, w pierwszych tygodniach żałoby, poznaje Margaret, starszą od siebie kobietę po przejściach, i ich losy szybko i intensywnie się splatają.

Dla dwóch pogrążonych w żałobie braci i ludzi, których kochają, nadchodzi nowe interludium – czas pożądania, rozpaczy i nowych możliwości – szansa, by się przekonać, ile jest w stanie pomieścić jedno życie, nie rozpadając się na kawałki."

Nie jestem przyzwyczajona do lektur tego typu. Książka piękna, przeznaczona dla osób wrażliwych. W książce dochodzi do zaledwie kilku wydarzeń, interakcji między bohaterami, które stanowią punkt wyjściowy do zagłębienia się w psychikę każdego z nich.

"Można się doprowadzić do szału, rozmyślając o tym, co inaczej można było zrobić w przeszłości."

"Głosy przenikające przez okna. Światła latarni. Odprowadza ją do biblioteki pod drzewami. Przeżyć jeden dzień z tamtego życia i umrzeć. Zimny wiatr w oczach piecze jak łzy. Z pustki po Tobie."

"Czasem chcesz, żeby ktoś był idealny, ale nie może, a ty go nienawidzisz, bo nie jest, chociaż to nie jego wina, twoja zresztą też nie. Po prostu potrzebowałeś czegoś, czego nie mógł ci dać."

"Do czego można dostosować życie, ile jest w stanie pomieścić jedno życie, nie rozpadając się na kawałki?"

Autorka porusza wiele tematów, co momentami prowadzi do chaosu. Początek trudny, ciężko się "wgryźć". Wątek Ivana znacznie ciekawszy od wątku Petera.

6/10

"Zastępcza" Katarzyna Wolwowicz

 

"Jagoda Zdrojewska wiedzie cudowne życie. Jest piękna, zamożna, a jej mąż to znany neurochirurg. Gdyby tego było mało, kobieta ma pracę marzeń. Odwiedza pięciogwiazdkowe kurorty i opisuje swoje podróże w znanym czasopiśmie. Ale... ktoś brutalnie odbiera jej życie. Policjanci podejrzewają jej męża, którego znaleźli przy ofierze. Lena – sąsiadka Zdrojewskich – uważa, że małżeństwo od dawna przechodziło kryzys, w domu bywały głośne awantury, a Jagoda wdała się w romans, co tylko potwierdza policyjną hipotezę. Jednak komisarz Tymon Hanter, brat podejrzanego, zrobi wszystko, by oczyścić Wojtka z zarzutów. Rozpoczyna prywatne śledztwo, odkrywając wiele głęboko skrywanych tajemnic, nie tylko z życia prywatnego Jagody, ale także dziennikarskiego dochodzenia, które prowadziła. Co takiego działo się w hinduskim SPA bogini Parwati, tak często odwiedzanym przez Jagodę? Kim jest Rashid Kumari i jaką rolę odegrał pod koniec jej życia? A przede wszystkim – kto zabił i czy małżeństwo państwa Zdrojewskich naprawdę było takie idealne...?

„Zastępcza” to opowieść o zbrodni, kłamstwie i o pragnieniu silniejszym od wszystkiego innego."

Kolejny ciekawy kryminał w wykonaniu Katarzyny Wolwowicz. Jej powieści można brać w ciemno i wiadomo, że się człowiek nie rozczaruje.

"Lepiej się miło zaskoczyć, niż srogo rozczarować."

"Widzisz... Kobiety nie są ani dobre, ani złe, ale z pewnością są mściwe..."

"Wolał nie wdawać się w niepotrzebne spory. Niby miał inne zdanie, ale w głowie zakiełkowało mu ziarenko niepewności, czy naprawdę dobrze znał swoich bliskich i czy to, co widział za każdym razem, gdy się spotykali, nie było jedynie piękną fasadą, za którą coś skrzętnie ukrywali."

"Posłuchaj, tak to już jest, że tych, których najbardziej kochamy, znamy najmniej. Też się o tym niejednokrotnie przekonałam."

Styl pisania autorki jest dynamiczny i pełen szczegółów, co pozwala nam łatwo wyobrazić sobie opisywane miejsca i sytuacje. Bohaterowie są dobrze zarysowani, każdy z nich ma swoje motywacje i tajemnice. Cała historia jest pełna napięcia, tajemnic i zaskakujących zwrotów akcji, które prowadzą do odkrycia prawdy o tragicznych wydarzeniach, które miały miejsce. Polecam.

8/10

"Cień bestii" Cody McFadyen

 

"Z pozdrowieniami z piekła…

Agentka specjalna FBI Smoky Barrett zajmowała się dotąd tropieniem seryjnych morderców. Nie miała sobie równych do czasu, kiedy szaleniec zabił jej męża i córkę, po czym brutalnie okaleczył ją, niszcząc w niej wolę życia. Smoky straciła wszystko.

Teraz inna bestia wdziera się w jej życie. Nieuchwytny morderca rzuca jej bezpośrednie wyzwanie. Przez wszystkie lata pracy w FBI Smoky nie zetknęła się z podobną osobowością - fascynujący potwór, chory geniusz, wymykający się analizom najlepszych profilerów. Po obejrzeniu nagrania jego ostatniej zbrodni Smoky decyduje się wrócić do agencji.

Powrót do pracy jest dla Smoky zarazem powrotem do życia. Będzie musiała jednak stawić czoła paraliżującemu strachowi – psychopata zna bowiem jej ostatni, czuły punkt."

Bardzo dobrze poprowadzona fabuła. Bohaterowie są perfekcyjnie wykreowani, opisy rzeczywiste i nie przerysowane. Książka, którą, dzięki mistrzowsko poprowadzonej akcji, czyta się szybko. A jednocześnie przez makabryczne opisy morderstw nie sposób szybko wymazać ją z pamięci.

"Kochać, to znaczy wiedzieć o tym, co jest najgorsze w drugim człowieku i mimo to pragnąć go nadal całym sercem."

"Jednym z darów długiego małżeństwa jest zdolność przekazywania sobie wszystkiego – od lekkiego niezadowolenia do sedna życia – w jednym spojrzeniu. To coś, co człowiek buduje, splatając swoją duszę z duszą małżonka, oczywiście jeśli chce tej wspólnoty dusz."

"Dotąd teraźniejszość nienawidziła przeszłości, a przeszłość była teraźniejszości wrogiem."

"Rodzicielstwo nie jest pojedynczą melodią, sztuka w jednym akcie. Jest skomplikowane, składa się zarówno z miłości, jak i gniewu, z bezinteresowności i egoizmu. Są chwile, gdy piękno twojego dziecka zapiera ci dech w piersi. Są i takie, gdy pragnęłabyś, żeby choć przez chwilę w ogólne nie było żadnego dziecka."

Jednym słowem: mocne! Tak, to nie jest łatwa książka dla osób, które mają wrażliwą duszę i bogatą, obrazową wyobraźnię. Ogromny plus za fragment dotyczący szufladkowania ludzi i homofobii. Świetnie się czyta i nie można się oderwać. Polecam.

8/10

"Żywi i umarli" Nele Neuhaus

 

"W siódmej części bestsellerowej serii wraz z Pią Kirchhoff śledzimy snajpera – zabójcę uderzającego zawsze z ukrycia, często ze znacznego oddalenia. Przesyła on policji specjalnie przygotowane nekrologi z informacją, dlaczego dana osoba musiała zginąć. Ofiary to niewinni ludzie, bliscy osób, które snajper chce ukarać. Morderca terroryzuje ludność Frankfurtu i okolic, uderzając systematycznie i precyzyjnie i nie dając policji chwili wytchnienia. Przedstawia się jako „Sędzia”, „który przyszedł sądzić żywych i umarłych”.

Pia Kirchhoff i jej przełożony Oliver von Bodenstein już wkrótce trafiają na ślad ludzkiej tragedii."

Bohaterowie książek Nele Neuhaus są żywi i prawdziwi. Fajnie się czyta jej książki. Co mnie osobiście cieszy to, że rozbudowane wątki poboczne dotyczące życia prywatnego "prowadzących dochodzenie" nie są irytujące.

"Wszystkie rany, nawet te głębokie, w końcu się goją, jeśli się ich nie rozdrapuje."

"Nikt nie przechodzi przez życie, nie raniąc innych i nie będąc dla kogoś powodem do rozczarowania, troski, nie zadając bólu czy nawet cierpienia. Jednak na każde działanie, które szkodziło innym, można znaleźć odpowiedź i wyrównanie krzywd (...)."

"Niestety, w życiu już tak jest, że niektórych rzeczy nie da się wytłumaczyć. Czasem nie mamy innego wyjścia, jak zaakceptować rzeczywistość, niezależnie od tego, jakie to dla nas trudne."

"Są rzeczy gorsze niż śmierć, mawiamy, i jest w tym powiedzeniu sporo prawdy. Już sama strata jest ogromną katastrofą, pozostawiając rany, które nie chcą się zabliźnić."

To jest książka która powala, wciąga i wsysa się w czytelnika jak pijawka. Autorka niezawodna. Od książki nie można się oderwać, zaskakuje do samego końca. Świetna rozrywka.

7/10

"Desperatka" Alicja Sinicka

 

"CO TAK NAPRAWDĘ STAŁO SIĘ Z MOJĄ SIOSTRĄ?

Prawniczka Adela Janas wraca do rodzinnych Pętlic, aby zająć się matką i sprawami rodzinnymi po tragicznej śmierci swojej siostry Iny. Między młodymi kobietami od zawsze był pewien dystans i cień rywalizacji, jednak w obliczu śmierci wszystko to przestaje mieć znaczenie. Adeli trudno jest pogodzić się z myślą, że siostra targnęła się na swoje życie, zaczyna więc zanurzać się w jej pogmatwane sprawy, odkrywając coraz więcej tajemnic, słabości i zaskakujących wyborów.

W desperackim dążeniu do poznania prawdy towarzyszy jej komisarz Michał Orłowski, funkcjonariusz lokalnej policji, z którym łączy ją trudna przeszłość. Czy Adeli uda się uzyskać odpowiedzi na wszystkie dręczące ją pytania? I czy na pewno jest na to gotowa?"

Nie powiedziałabym, że książka jest mroczna i duszna. Jest ona pełna tajemnic i dramatów oraz porusza ważną kwestię - problem z uzależnieniem od hazardu. Jest ono (to uzależnienie) równie groźne, jak to od alkoholu czy narkotyków. 

"Najgorsze rzeczy w życiu zawsze spotykają człowieka przez przypadek. Spadają na niego jak deszcz. Nie da się ich powstrzymać, nie da się z nimi walczyć."

"Niektórzy ludzie poruszają w nas struny, które nigdy nie przestają dźwięczeć."

"Gdy zamykają się usta, otwiera się umysł. Prawdziwe myśli i uczucia wyłaniają się wtedy z ukrycia, dlatego tak wiele osób boi się milczenia. Ucieka od niego, ucieka od siebie."

Początek powieści nie zapowiadał tego, jak ona się skończy. Nie sądziłam, że aż tak mnie wciągnie i pochłonie. Świetnie się słuchało. Świetnie zarysowana fabuła. Niby niczego już się czytelnik nie spodziewa, a tu buum i zaskoczenie, jedno za drugim. Polecam!

8/10

"Zło" Katarzyna Wolwowicz

 

"Powieść zainspirowana prawdziwymi historiami.

Iwona Kolibra przechodzi na emeryturę i odnajduje spokój w samotnym życiu. Jednak los ma dla niej inne plany. Kobieta otrzymuje list z ośrodka adopcyjnego, do którego przed trzydziestoma pięcioma laty oddała córkę. Pełna wzbudzonej nagle nadziei na jej poznanie dowiaduje się, że dwadzieścia lat temu dziewczynka zaginęła, a policja prawdopodobnie właśnie odnalazła jej szczątki. Do identyfikacji potrzebny jest jednak materiał genetyczny biologicznej matki. Targana silnymi emocjami Iwona postanawia wyruszyć do miasta, w którym dorastała Oliwia, by osobiście dowiedzieć się, co stało się z jej dzieckiem.

W tym samym czasie jeleniogórscy policjanci dokonują makabrycznego odkrycia. W mroźną zimową noc do kontenera na śmieci przy jednym z supermarketów ktoś podrzucił zwłoki nastoletniej dziewczyny. Śledztwo w tej sprawie podejmuje komisarz Olga Balicka wraz ze swoim zespołem. Wkrótce okazuje się, że zaginęła kolejna nastolatka, a cała sprawa zaczyna robić się jeszcze bardziej skomplikowana, niż wydawało się na początku.

Co wspólnego mają ze sobą zaginięcia, do których doszło na przestrzeni dwudziestu lat? Czy Oldze uda się wygrać wyścig z czasem i uratować ostatnią porwaną dziewczynkę? I z jaką osobistą tragedią przyjdzie jej się zmierzyć tym razem?"

Kolejna bardzo dobra powieść Autorki. Trzyma w napięciu od pierwszej do ostatniej strony. Przeczytałam jednym tchem, na raz.

"Ile razy mam po­wta­rzać, że je­że­li chcesz być w nocy trak­to­wa­ny jak męż­czy­zna, za dnia nie za­cho­wuj się jak chłop­czyk."

"Źli lu­dzie robią złe rze­czy. I smut­na praw­da jest taka, że cza­sem nie po­tra­fi­my im w tym prze­szko­dzić."

"Lu­dzie, któ­rzy wy­ra­sta­li w ko­cha­ją­cym domu i jako dzie­ci byli oto­cze­ni tro­ską i sza­cun­kiem, nigdy nie pojmą tych, któ­rzy tego nie do­świad­czy­li. Ale nie ży­wi­ła do niego o to żalu. Jak to mówią, syty głod­ne­go nie zro­zu­mie, i jej zda­niem to samo do­ty­czy­ło głodu emo­cjo­nal­ne­go."

"Nie po­zna­wa­łam cię, ale spoko, stres to cho­ler­nie silny prze­ciw­nik i cza­sem zu­peł­nie zmie­nia czło­wie­ka."

"Zaczął się zastanawiać, jak to możliwe, że dwoje ludzi patrzących na to samo może widzieć to coś zupełnie inaczej."

Autorka zaserwowała nam dwie różne historie, które finalnie będą ze sobą połączone. Autorka kolejny raz zaserwowała nam rewelacyjną fabułę. Buduje napięcie, które wzrasta z każdą kolejną stroną, tylko po to by pod koniec sięgnąć zenitu. Uwielbiam jej styl, jej historię i serię z Olgą. Nie jest to tylko opowieść o zbrodni, ale także o konsekwencjach dawnych decyzji, o poszukiwaniu prawdy, o macierzyństwie i stracie.

8/10

Światła sceny (2000)

 

"Jody Sawyer (Amanda Schull) to jedna z wielu dziewcząt, które od dziecka pragnęły tańczyć w balecie. Męczące treningi, godziny ćwiczeń, stopy zdarte do krwi, to wszystko nie stanowi dla niej problemu. Walcząc z własnymi słabościami, wygrywa bilet do sławy. Jedna z najbardziej prestiżowych szkół przyjmuje ją w swe progi. Szybko jednak okazuje się, że Jody odstaje od grupy. Kiedy zostaje pominięta przez właściciela szkoły przy doborze obsady do wystawianego przez niego baletu, postanawia spełnić swe marzenia w inny sposób... przez łóżko Coopera Nielsona (Ethan Stiefel). Jest on wspaniałym baletmistrzem i utalentowanym choreografem, a Jody, zakochana w nim po uszy, dostaje główną rolę w jego przedstawieniu. Czy zdoła kontynuować próby, gdy w grę wejdą wyższe uczucia? Zwycięży moc uczuć czy profesjonalizm?"

Całkiem miły i przyjemny film. Dobrze się go oglądało. W ciekawy sposób pokazana "walka o marzenia" młodych ludzi i do czego są oni zdolni, by zdobyć to, czego pragną.

6/10