Policjanci sprawdzają różne tropy i ustalają przyczyny śmierci – z tak przerażającą zbrodnią nie mieli dotychczas do czynienia.
Czy to matka podjęła decyzję o zabiciu własnego dziecka?
Czy strach usprawiedliwia zbrodnię?
Jak daleko może posunąć się zdesperowana kobieta?"
Ta książka ukazuje oblicze patologicznych rodzin, które żyją koło nas. Często takie sytuacje dzieją się u naszych najbliższych sąsiadów. A my widzimy i nie reagujemy albo udajemy, że nie widzimy. Na pewno daje do myślenia.
"Dotknęłam swojego brzucha. Nie był jeszcze zaokrąglony, ale wiedziałam, że rozwija się w nim mały człowiek. Podjęłam decyzję. Nie usunę tego dziecka. Może nie uda mi się go pokochać, ale nie pozwolę, żeby rozerwano je na strzępy."
"Skrycie marzyłam, aby w moim życiu pojawił się ktoś, kto wyciągnie mnie z tego bagna. Nie jakiś książę na białym koniu czy inny milioner. Wystarczyłby ktoś, kto nie bije i nie wyzywa."
"Tak jak narkoman w końcu decyduje się na wyjście z uzależnienia, tak samo ona postanowiła naprawić swoje życie. Chociaż jej zdaniem z narkomanii łatwiej wyjść. Można przejść terapię, brać leki, które złagodzą głód narkotykowy, ma się wsparcie psychologów. A ona musiała poradzić sobie z tym sama."
"Nie ma leków dla ofiar przemocy domowej. Nie ma magicznej pigułki, po której zapomina się o siniakach i ranach na psychice."
Bardzo, bardzo mocny thriller. Poruszający bagatelizowany na wielu płaszczyznach temat przemocy w rodzinie. Wzbudza skrajne emocje. Niby jest to fikcja literacka, a jednak... Niby jest to fikcja literacka, a jednak... Takich kobiet, jak Justyna, stojących przed trudnymi wyborami, jest wiele.
8/10
Brak komentarzy:
Prześlij komentarz