"Kula, która chybiła" Richard Osman

 

"Chciwość. To go zgubiło. Ta fatalna wada…

No i jeszcze czwórka wścibskich seniorów!

W Coopers Chase wielkie poruszenie, bo ekipa TV pod wodzą uroczego Mike’a Waghorna, gwiazdora lokalnych wiadomości, nakręci tu za chwilę materiał! Ale telewizyjny wywiad to tak naprawdę podstęp, wymyślony przez członków Czwartkowego Klubu Zbrodni, którzy właśnie zwęszyli nową sprawę: niewyjaśnione dotąd morderstwo młodej dziennikarki i zarazem partnerki Mike’a.

Czwórka ekscentrycznych emerytów z Coopers Chase rozpoczyna śledztwo, które z upudrowanego świata telewizji doprowadzi ich tym razem do skomplikowanej sieci kłamstw, brudnych interesów i oszustw na grube miliony. A jakby tego było mało, to przecież dawni wrogowie nie śpią. Narkotykowa caryca Fairhaven poprzysięgła Czwartkowemu Klubowi zemstę i zamierza wywiązać się z obietnicy. Na horyzoncie zaś pojawia się nowy gracz: tajemniczy Wiking, który ma dla jednej z członkiń Klubu propozycję nie do odrzucenia…"

Kolejna świetna książka autora, przez którą właściwie się płynie. Bohaterowie jak zwykle fantastyczni, a fabuła na najwyższym poziomie. Książka idealna do przeczytania na gorszy dzień, uśmiech na twarz jest gwarantowany.

"Nie można pozwalać żeby rządziły nami myśli -co by było..."

Popłakałam się ze śmiechu i wzruszyłam. Autor trzyma poziom. I wcale nie przeszkadza mi, że okropni złoczyńcy stają się sympatycznymi misiami. W końcu to tylko powieść, odskocznia od ponurej rzeczywistości.

7/10

"Bez skrupułów" Tom Clancy

 

"CIA przygotowuje tajną operację uwolnienia amerykańskich jeńców z Wietnamu. Tylko jeden człowiek może sprostać zadaniu. Były komandos Navy SEAL, weteran z Wietnamu - John Kelly alias John Clark.

Nikt nie wie jednak, że w tej misji ma on również własne rachunki do wyrównania..."

Jack Ryan jest tutaj tak naprawdę postacią trzecioplanową, dodany jakby nieco na siłę. Ogólnie dużo się tutaj dzieje, akcja przenosi się z Wietnamu do USA i z powrotem. Fabuła bardzo dynamicznie się rozwija.

"Lwy nie mają wyrzutów sumienia."

"Okrucieństwo jest bronią tchórza i ci, którzy się go dopuszczają wiedzą o tym równie dobrze jak ci, którzy muszą je znosić."

"Nie tak łatwo żyć samotnie, zwłaszcza gdy się tak dobrze pamięta dni, kiedy było inaczej."

Pomimo iż daje się odczuć brak Johna Ryana to świat Toma Clancy'ego jest tak wciągający, że nic mi tu nie brakuje. Lubię takie książki. Co z tego, że opowieść jest nieco naiwna i przewidywalna - czytało się świetnie oraz szybko.

7/10

"Ona i dom, który tańczy" Małgorzata Oliwia Sobczak

 

"Małgorzata Oliwia Sobczak jakiej nie znacie!

Iwa po latach powraca do rodzinnego domu na Żuławach. Próbuje uporządkować swoje życie i zrozumieć motywy kierujące bliskimi jej kobietami, babką Antoniną i matką Józefiną. W starym domostwie z duszą, pamiętającym jeszcze czasy holenderskich osadników, powoli odkrywa tajemnice swoich najbliższych i składa w logiczną całość wydarzenia z przeszłości. Trzy kobiety, trzy na zawsze połączone historie i niezwykły dom na Żuławach, który ożywa dzięki muzyce."

Całkiem przyzwoita powieść, ale nie taka, po którą chętnie sięgnęłabym raz jeszcze i która jakoś specjalnie zapadnie mi w pamięć. 

"Mówią, że gdy odchodzi miłość, czas leczy rany. Lecz tak naprawdę gdy odchodzi miłość, czas zatrzymuje się w miejscu. Wszystkie zegary stają się zardzewiałe i chrome. Wybijają wciąż tę samą godzinę. Godzinę rozpaczy."

"Dom patrzył na nią smutno. Bał się, że to on przyniósł wszystkim gorycz. Może nie umiał dawać ciepła? Może był zbyt mało otwarty? Może nie był wystarczająco piękny? A może...był po prostu przeklęty? Dom zaczął wspominać. Starał się wychwycić moment, gdy przestał być schronieniem, a stał się pułapką."

"Dziwne, że umysł można koić doznaniem kubka smakowego, który przez chwilę zasłania prawdę."

Mimo że sam zamysł powieści wydaje się intrygujący, sposób jego realizacji wzbudził we mnie mieszane uczucia. Zapewne miało być bajkowo i klimatycznie, dla mnie niestety infantylnie. Przykro mi, bo wcześniejsze książki tej autorki to jedne z lepszych kryminałów, jakie czytałam.

5/10

Pingwin (2024-)

 

"Ośmielony śmiercią szefa mafii, Carmine’a Falcone’a, i postępującą falą przestępczości, Oz (Colin Farrell) podejmuje działania, aby wypełnić próżnię pozostawioną na szczytach przestępczego półświatka Gotham City. Pierwszego potencjalnego rekruta znajduje w młodym Victorze Aguilarze (Rhenzy Feliz). Sofia Falcone (Cristin Milioti) i jej brat Alberto (Michael Zegen) starają się utrzymać rodzinę w zgodzie i odnaleźć się w nowej dla nich sytuacji."

Świetny serial. Bardzo dobry surowy gangsterski klimat i niesamowita rola Farrella. Dobry ruch w kierunku rozbudowy świata z ,,Batmana". Świetnie zrealizowany, charakteryzacja Oza przecudowna!

7/10

Za wszelką cenę (2026-)

 

"Ośmioodcinkowy miniserial, jest stworzoną przez Roberta Hulla na podstawie powieści Harlana Cobena z 2023 roku pod tym samym tytułem.

Przedstawia historię Davida Burroughsa, granego przez Sama Worthingtona. Mężczyzna odbywa karę dożywotniego więzienia za rzekome zamordowanie własnego syna, choć jest niewinny.

Gdy otrzymuje informację, że jego syn może jednak żyć rozpoczyna desperackie poszukiwanie prawdy. Śledztwo wyprowadza go poza mury więzienia i prowadzi do świata pełnego kłamstw, manipulacji oraz rozpaczy, gdzie nic nie jest takie, jakim się wydaje."

Nie najgorsza adaptacja Harlana Cobena dla Netflixa. Można się nieźle wciągnąć na długie godziny seansu filmowego i też muzyka jest bardzo dobra. Naprawdę bardzo przyjemnie się ogląda ten serial. A Sam Worthington był rewelacyjny w roli głównej.

7/10

"Płaczka" Camilla Läckberg

 

"Prawda bywa groźniejsza niż zbrodnia.

Przeszłość kładzie mroczny cień na teraźniejszości. Minęło trzydzieści lat, odkąd Sofie Rudberg zaginęła bez śladu. Zdążyła właśnie pójść do liceum, była lubiana, podziwiana – i znienawidzona? Jej zaginięcie wstrząsnęło Fjällbacką i na długie lata naznaczyło tę idylliczną miejscowość na zachodnim wybrzeżu Szwecji.Nagle policja dokonuje makabrycznego odkrycia. Pojawia się pytanie: czy odnalezione szczątki rzeczywiście należą do Sofie?

Wznowione śledztwo wywraca do góry nogami życie wielu osób, które po jej zaginięciu próbowały ułożyć sobie wszystko na nowo. Patrik Hedström i jego zespół z komisariatu w Tanumshede działają pod ogromną presją, a w sprawę angażuje się także pisarka Erica Falck. Tymczasem ktoś jest gotów uczynić wszystko, byle przeszkodzić w ujawnieniu prawdy…"

Mam ogromny sentyment do sagi o Fjällbace i zawsze z wielką chęcią sięgam po kolejne tomy z tej serii. Świetnie bawiłam się podczas lektury. Podobało mi się to, że C. Läckberg zbudowała atmosferę niepokoju, która stale narastała i ciągle podsuwała fałszywe tropy, aby zmylić czytelnika.

"Życie nie jest czarno - białe. Chodzi o to , żeby nauczyć się żyć w właściwym odcieniem szarości."

"Wy­da­je mi się, że życie jest jak ple­cak, do któ­rego wciąż wkła­damy to, co się z nami dzie­je, przez co ple­cak robi się coraz cięż­szy."

"Nie można żyć, nie ponosząc konsekwencji swoich działań. A prawda w jakiś sposób zawsze wychodzi na jaw. Tylko czasami potrzebuje lekkiej zachęty."

Autorka powróciła do dawnej formy. Ta powieść jest jedną z najlepszych w cyklu. Uwielbiam takie powroty, czułam się jakbym wróciła do domu z podróży. W szarość życia codziennego bohaterów wplotła morderstwo, rodzinną tragedię, smutek dziecka, tajemnice i niespełnioną miłość.

7/10

To my (2019)

 

"Akcja dzieje się we współczesnych czasach w południowej Kalifornii. W filmie zobaczymy m.in. Lupitę Nyong’o w roli Adelaide Wilson, kobiety, która wraca w swe rodzinne strony do domku na plaży, w którym spędziła dzieciństwo. Przyjeżdża tu z mężem (Winston Duke) oraz dziećmi (Shahadi Wright Joseph, Evan Alex), aby odnaleźć letnie wytchnienie. Ścigana przez niewyjaśnione i nierozwiązane traumy z przeszłości oraz dziwaczne zbiegi okoliczności, Adelaide czuje, że paranoja, w której się znalazła, narasta z niepohamowaną siłą. Kobieta czuje, że coś złego spotka jej rodzinę. Po relaksującym dniu na plaży, który spędza z rodziną i przyjaciółmi (Elisabeth Moss, Tim Heidecker, Cali Sheldon, Noelle Sheldon), Adelaide wraca do letniego domu. Kiedy nastaje zmrok, Wilsonowie odkrywają cztery sylwetki stojące na podjeździe: sobowtóry ich rodziny."

Tak posrany film, że nie chcę wiedzieć, co jeszcze Peele chowa w swojej głowie, ale całkiem nieźle się oglądało. Muzyka niesamowicie tworzy klimat. Kolejna udana wizja krwawego rozbioru ludzkości. 

6/10

"Dziewczyna z wnęki" Agnieszka Peszek

 

"Wzięła głęboki wdech i bardzo powoli ponownie otworzyła oczy. Było dokładnie tak jak przy pierwszej próbie. Otaczały ją egipskie ciemności. Nic nie widziała poza małą, świecącą się na czerwono diodą. To musi być jakaś kamera lub aparat - pomyślała. Chciała wyciągnąć do niej ręce i sprawdzić, co to dokładnie jest, ale nie była w stanie. Zaczęła się szarpać, ale nic to nie dawało. Ręce miała związane czymś z tyłu za krzesłem, a nogi unieruchomione przy jego nóżkach. Delikatnie przechyliła się na prawy bok i niemal od razu poczuła bliskość ściany. To samo stało się, gdy wychyliła się w lewo. Palcami rąk dotykała ściany za sobą, a światełko przed nią było dość blisko, to mogło oznaczać tylko jedno. Była uwięziona w mikroskopijnym pomieszczeniu, bez drzwi i okien. Próbowała krzyczeć, ale to coś w ustach nie pozwalało jej na to. Wiedziała, że jeśli szybko czegoś nie wymyśli, będzie po niej. Dobrze pamiętała z lekcji przyrody w szkole podstawowej, że człowiek jest w stanie wytrzymać bez wody maksymalnie pięć dni. Tylko czy w tym czasie ktoś ją znajdzie i wydostanie z tej pułapki?"

"Dziewczyna z wnęki" to druga odsłona przygód Doroty Czerwińskiej, która ponownie stanie przed trudnym zadaniem znalezienia mordercy.

Dodatkowo zostanie jej powierzona dawna nierozwiązana sprawa, którą 25 lat wcześniej żyła cała jej rodzina.

Jak tym razem poradzi sobie z trudem pracy policjantki?"

Jest to drugi tom cyklu, której bohaterką jest twarda policjantka z małego komisariatu w Suchodole - Dorota Czerwińska. Bardzo ciekawa intryga. Autorka świetnie miesza w głowach, jeśli chodzi o sprawcę. Podejrzanych miałam kilku.

"Czasami wydaje się nam, że coś jest mało istotne, ale gdy zbierze się dużo małych elementów, udaje nam się coś w końcu dotrzeć."

"Niezależnie od tego, jak ciężka do zaakceptowania jest czyjaś śmierć, wydaje się, że najgorsza jest niewiedza."

"Kobieta powinna być skromna, posłuszna i nie odzywać się niepytana."

Dobrze się czyta, ale zakończenie trochę rozczarowujące, jakby zabrakło kilku rozdziałów. Autorce udało się jednak stworzyć wciągająca powieść. Co jest wyczynem, mając na uwadze, że brak tutaj tajemnicy.

6/10

Instynkt macierzyński (2026)

 

"Policja zatrzymuje kobietę, która twierdzi, że właśnie urodziła, ale dziecko ani krew nie należą do niej. Na oczach widzów rozpada się misternie utkana sieć kłamstw."

Rozwaliła mnie ta historia. Niewyobrażalne jest to, co ta kobieta miała w głowie... Film pokazał koniec historii kobiety - potwora. A ja ciekawa jeszcze jestem, jaką ona ma diagnozę, jak stała się takim zwyrodnialcem.

7/10

Biurowy romans (2026)

 

"Jackie (Jennifer Lopez), stoi na czele linii lotniczej odziedziczonej po ojcu. Choć musi mierzyć się z oskarżeniami o nepotyzm, stara się dawać z siebie wszystko, często kosztem życia prywatnego. Tym bardziej dotyka ją pozew, w którym zarzuca się jej wykorzystywanie kobiecych wdzięków do zapewnienia sukcesu biznesowej transakcji. Gdy główny prawnik firmy nagle umiera, zakrztusiwszy się burrito podczas śniadania, Jackie zostaje zmuszona powierzyć swoją obronę jego podwładnemu, Danielowi.

Daniel, który sam ma trudności z odnalezieniem się w realiach amerykańskiego środowiska pracy, zaczyna się w niej zakochiwać, mimo obowiązującej w firmie zasady zakazującej romansów między pracownikami. Stopniowo rodzi się skrywany przed innymi związek, który z czasem przestaje opierać się wyłącznie na fizycznej fascynacji i przeradza się w coś głębszego."

Nie jest to film wysokich lotów i nie należy tego od niego oczekiwać. Do bólu przewidywalny, ale która komedia romantyczna taka nie jest? Jennifer Lopez i Brett Goldstein robią na ekranie co mogą, film ogląda się lekko, przyjemnie i bez napinki - co dla mnie jest jedynym plusem. Ale to ja, która nie przepada za komediami romantycznymi. Mimo wszystko można obejrzeć "dla odmóżdżenia".

5/10