Nie powiedziałabym, że to jest rasowy horror. Raczej nie ma w nim nic aż tak strasznego. Jednak scenografia i zdjęcia, dobre kostiumy oraz ciekawa muzyka tworzą świetny klimat. Fabuła zamącona, ale nieźle się ogląda. Nie jest to może rewelacja, ale na pewno można zobaczyć.
6/10
Caitlin i Olivia wreszcie mogą zostać same w domu. Są podekscytowane i szczęśliwe. Jednak gdy zasypiają, ktoś cicho otwiera tylne drzwi. Nic już nie będzie takie samo…
Zaginiona córka.
Kiedy rodzice wracają, łóżko Olivii jest puste. Starsza córka zniknęła… ale nie na zawsze.
Jedno straszne kłamstwo.
Szesnaście lat później Olivia wraca, a wszyscy chcą wierzyć, że koszmar wreszcie się skończył. Jednak Caitlin nie ufa kobiecie, która twierdzi, że jest jej siostrą. Ich wspomnienia tamtej nocy różnią się diametralnie. W dodatku obie skrywają tajemnice, które mogą rozbić rodzinę na kawałki…
Co, jeśli zaufają nie tej córce?"
Sama fabuła na początku bardzo wciąga i zastanawiałam się co łączy te dwa wątki. Byłam ciekawa jak autorka to ze sobą połączy. Mam wrażenie, że autorka do któregoś momentu miała fabułę w głowie, a później nie widziała, jak to wszystko ze sobą połączyć i zrobiła to bez większej logiki. A szkoda, bo potencjał historii ogromny.
"Nie bój się odgrywać głównej roli we własnym życiu. Nie bądź osobą, której rzeczy się po prostu przytrafiają, bo tak jest łatwiej, niż być sprawcą wydarzeń."
"Wiesz, czasem jedyną osobą, którą należy zadowalać, jesteś ty sama. To twoje życie i musisz przeżyć je po swojemu."
"Samotność jest najbardziej wstrząsającym rodzajem ubóstwa."
Tytuł książki też jest nijak połączony z fabułą, bo mamy tu do czynienia z relacjami sióstr, a nie rodziców i dziecka. Dobrze i szybko się czytało tę książkę, ale nie zrobiła ona na mnie jakiegoś większego wrażenia. Do przeczytania i zapomnienia o niej.
5/10
Choć przez długie momenty główny bohater delektuje się codziennością, to jednak w gruncie rzeczy film jest podskórnie drażniącym obrazem o ludzkich słabościach i hipokryzji. Nie przemówiła do mnie ta forma.
5/10
Wkrótce pojawia się kolejna ofiara, a po niej następne. Wszystkie łączy to samo: niecodzienne obrażenia zadawane po śmierci, które mogą wskazywać na jakiegoś typu praktyki magiczne.
Z czasem Seredyńskiej udaje się wpaść na trop zbrodniarza. Niestety również on zwraca na nią uwagę. Jest młoda, piękna, inteligentna i idealnie nadaje się na jego kolejną ofiarę…"
To bardzo wciągający thriller, w którym wydarzenia opisane są zarówno od strony mordercy, dzięki temu poznajemy jego myśli, jak i od strony prowadzących śledztwo. Świetna postać Gabrieli. Kryminał z prawdziwego zdarzenia.
"Nie dam ci wódki – powiedział. – Porządne kobiety nie powinny jej pić. Załatwię bimber."
"Mówi się, że orgazm jest małą śmiercią. Co to za bzdura. To sen jest małą śmiercią, a śmierć jest wielkim snem."
"Pomyślał, że z samochodami jest jak z żonami. Gdy są nowe, kochasz je i nie możesz się na nie napatrzeć; potem przyzwyczajasz się, ale dobrze wam razem, świetnie się dogadujecie i traktujesz je z czułością; na końcu zaś zawsze jest tak samo- zaczynają sprawiać coraz więcej problemów i po prostu wkurwia."
"Kawa: napój bogów, muza pisarzy i główne pożywienie prokuratorów… Bez kawy system prawny Rzeczypospolitej rozsypałby się w przeciągu trzech dni (...)."
Wartka akcja, charakterni bohaterowie, ciekawy pomysł i świetne wykonanie – wszystko się tu zgadza. A to sprawia, że chęć poznania zakończenia wypiera potrzebę snu. Wiem, że jest druga część przygód tego duetu i chętnie po tę książkę również sięgnę.
7/10
Rok po wydarzeniach, które miały miejsce w powieści Już mnie nie oszukasz, tajemnica ze studenckich czasów detektywa Samiego Kierce’a powraca, by go prześladować. Jakby teraźniejszość nie była dla niego wystarczająco trudna, wygląda na to, że przeszłość jeszcze z nim nie skończyła...
Sami Kierce, młody absolwent college’u podróżujący z przyjaciółmi po Hiszpanii, budzi się pewnego ranka pokryty krwią. W dłoni trzyma nóż. Obok niego leży ciało jego dziewczyny. Anna jest martwa. Sami zaczyna krzyczeć – a potem ucieka.
Dwadzieścia dwa lata później Kierce, prywatny detektyw i świeżo upieczony ojciec, łata domowy budżet, ucząc przyszłych śledczych w nowojorskiej szkole wieczorowej. Na zajęciach z zaskoczeniem rozpoznaje znajomą twarz. To bez wątpienia Anna. Ale gdy tylko nawiązuje z nią kontakt wzrokowy, kobieta ucieka.
Kierce nie ma wyboru. Wie, że musi ją odnaleźć, skonfrontować się z własną przeszłością i rozwiązać zagadkę, która prześladuje go od tamtego strasznego dnia. Jego wspomnienia są wyraźne, ale po tylu latach fakty nie pasują do siebie... czego nie może zignorować.
IM GŁĘBIEJ DRĄŻY, TYM BARDZIEJ JEST PRZEKONANY, ŻE BYĆ MOŻE NIEKTÓRE SEKRETY POWINNY JEDNAK POZOSTAĆ W UKRYCIU…"
Powieść zaskakuje i wciąga od pierwszych stron. Harlan Coben to jednak mistrz gatunku, niby banalna fabuła, ale nic bardziej mylnego. Jak zwykle zwroty akcji, zaskoczenie, wręcz momentami nie mogłam uwierzyć w to, jak przebiegła fabuła.
"Dlatego nie należy kalkulować szans. Dlatego powinieneś szukać prawdy. Prawda może cię nie wyzwolić, ale nadal jest drogą do celu."
"Dobra zasada: kiedykolwiek widzisz osobę — bogatą, biedną, młodą, starą, wysoką, niską, obojętnie jaką — pamiętaj o jednym : ta osoba ma nadzieje i marzenia."
"Zaginięcie jego siostry było dla niego ewidentnie ogromną traumą. Rozumiem to i współczuję. To mnie nie powstrzyma. Dobry detektyw rozpoznaje i martwi się o wrażliwość, ale nie pozwala, by go odstraszyła."
Książki tego autora cechują się niezwykłą intrygą, zwrotami akcji i napięciem, które trzyma czytelnika do samego końca. Jest to autor, który wie jak owinąć sobie czytelnika wokół palca i stworzyć fabułę, która nigdy nie zawodzi. Tym razem również pokazał na co go stać i oczarował mnie po raz kolejny. To kolejna jego powieść, która aż prosi się o ekranizację.
7/10
Całkiem przyjemnie się ogląda ten serial od Netflix, chociaż obraz psychopatycznych sąsiadów nie jest lekki i przyjemny. Raczej przerażający.
6/10
Mini serial zdecydowanie dla ludzi lubiących dobre kino. Emeryci, kosmici i życie wieczne. <3 Bracia Duffer wyprodukowali ten serial i otrzymaliśmy The Stranger Things z emerytami w rolach głównych bohaterów. Klimatu dopełnia muzyka. Dla mnie petarda.
7/10
Lipiec 2007 roku. Podczas szkolnego obozu nad Jeziorem Solińskim dochodzi do strzelaniny. Jeden z uczniów, Michał Kitler, zabija kilkanaście osób, po czym odbiera sobie życie. Do dziś nie wiadomo, skąd miał broń ani dlaczego posunął się do zbrodni. Tego samego dnia znika jedna z uczestniczek obozu – Klaudia Brzezinek. Jej ciała nigdy nie udaje się odnaleźć.
Kwiecień 2026 roku. Autor bestsellerowych reportaży Kornel Malicki przyjeżdża do Wołkowyi, niewielkiej wsi położonej nad Jeziorem Solińskim. Oficjalnie pracuje nad książką, która ma ukazać się w dwudziestą rocznicę masakry. Nieoficjalnie próbuje dowiedzieć się jak najwięcej o jednym z opiekunów obozu – człowieku, który może mieć związek z jego własną, mroczną przeszłością. Im głębiej Kornel zanurza się w wydarzenia sprzed lat, tym większe ściąga na siebie zagrożenie.
Niektórzy bowiem zrobią wszystko, by niewygodna prawda nigdy nie wyszła na jaw. Jest już jednak za późno."
Marcel Moss jak zwykle trzyma czytelników w niepewności do samego końca. Po przeczytaniu tego thrillera czytelnik pozostaje z refleksją nad wpływem nauczycieli na młodych ludzi, presją rówieśników, z jaką muszą się mierzyć oraz problemami z którymi często muszą radzić sobie sami.
"Część informacji, które podaje mi emerytowany dziennikarz, zdobyłem przed spotkaniem. Ale chodzi o coś innego - chcę usłyszeć, jak o tym mówi człowiek, który wtedy patrzył na te wydarzenia z bliska. I być może zauważył rzeczy, których nikt nie zapisał w artykułach."
"Mimo iż jestem na emeryturze, nie umiem przestać zbierać informacji. Niektóre sprawy po prostu zostają z człowiekiem. Nawet jeśli już dawno przestał o nie pytać."
"Największe bestie kamuflują się najlepiej."
Pomimo powagi tematu książkę czyta się ekspresowo i z ogromnym zaangażowaniem. Autor ma talent do tworzenia historii, którymi się żyje i ciężko się od nich oderwać. Bohaterowie mocni i wyraziści. Thriller psychologiczny przypominający, że przeszłość nigdy nie znika, a niektóre rany potrafią krwawić przez całe życie. Zakończenie z hasłem, że ciąg dalszy nastąpi było najgorszym, z czym autor mógł mnie zostawić. Nie pozostało nic jak cierpliwie czekać...
8/10
Lekki i przyjemny film, do obejrzenia na raz. Co prawda nieco przewidywalny, ale tu akurat mi to nie przeszkadzało. Taki czaso-umilacz, od którego nie należy oczekiwać złożoności i głębszych treści.
7/10
"Zestawienie TRENDY miesiąca pokazuje, które książki były najczęściej odwiedzane w serwisie lubimyczytać.pl i miały średnią ocenę powyżej 7,0. To internauci kreują zainteresowanie danym tytułem: wchodzą do serwisu zainteresowani np. reklamą, audycją, wywiadem, wzmianką w prasie, radiu lub telewizji. Nie znamy wszystkich powodów, dla których użytkownicy wyszukują akurat dane tytuły, jednak możemy z czystym sumieniem napisać, że kiedy 3 miliony osób odwiedzających serwis miesięcznie wybiera konkretne podstrony książek, to znaczy, że są one popularne.
W zestawieniu TOP 100 znajdują się książki ze średnią ocen powyżej 7,0."
