"Wypadek" Freida McFFadden

 

"Koszmar, przed którym ucieka, to nic w porównaniu z tym, dokąd zmierza...

Samotna i ciężarna, Tegan postanawia raz na zawsze zostawić wszystko za sobą. Wyrusza do swojego brata, ale zamiast do bezpiecznego azylu, trafia w sam środek śnieżycy.

Nigdy nie dociera na miejsce.

Z samochodem w śniegu i złamaną kostką Tegan utknęła w głuszy. Pomoc przychodzi niespodziewanie, gdy para nieznajomych zabiera ją do swojego domu.

Jednak coś jest nie tak. Tegan myślała, że czeka na koniec burzy. Nie wiedziała, że wpadła w sidła. Teraz musi zrobić wszystko, by uratować siebie i swoje nienarodzone dziecko.

Bo tym razem nie ma dokąd uciec…"

Autorka znowu to zrobiła. Zaskoczyła nas. Uwielbiam jej pióro i wiem, że zawsze jest ciekawie. Ja wręcz nie mogłam się od niej oderwać. A zwroty akcji, których nikt się nie spodziewa - bomba. 

"Wiesz, że trafiłaś na kogoś wyjątkowego, jeśli jest w stanie ocalić cię przed zrujnowaniem sobie życia."

"Czas zatrzymuje się na pełną sekundę. Wszystko zamiera. Moment, w którym przód mojego samochodu uderza w drzewo, zdaje się trwać całą wieczność, a maska zgniata się w zwolnionym tempie. Przez ułamek sekundy dostrzegam każdy pojedynczy płatek śniegu wirujący przed przednią szybą. Poduszka powietrzna nadyma się z gracją jak balon."

"Cokolwiek wydaje ci się, że się wydarzyło, zapomnij o tym i podpisz ten cholerny kontrakt dla własnego dobra. Myślałam, że kto jak kto, ale Jackson mi uwierzy i mnie wesprze. Myślałam, że jest przyzwoitym człowiekiem."

Po raz kolejny autorka zwodzi czytelnika za nos, przedstawiając poszczególnych bohaterów innymi, niż są w rzeczywistości. Ma do tego niesamowity talent. Jej bohaterów nigdy nie potrafię ocenić jednoznacznie. Była to intrygująca przygoda, z napięciem, które rosło z każdą stroną, z zaskakującym (dla mnie) zakończeniem.

7/10

Maszyna do zabijania (2026)

 

"Podczas ostatniej misji szkoleniowej rangerów inżynier bojowy musi poprowadzić swój oddział do walki z wielką maszyną do zabijania nie z tej ziemi."

Odgrzewany kotlet. Nic nowego, nic nadzwyczajnego. Z każdą minutą jest coraz gorzej. Naprawdę szkoda czasu.

4/10

"Ołowiane żołnierzyki" Marek Stelar

 

"Stettin, lato 1931 roku. Kriminalinspektor Eilhard Kurtz prowadzi śledztwo w sprawie brutalnego morderstwa popełnionego w szpitalu. Denat, prawnik z Hesji nazwiskiem Schwann, ocalał z katastrofy lotniczej, która wydarzyła się dwa dni wcześniej w okolicach Stettina.

Wkrótce w identyczny i okrutny sposób ginie węglarz, mieszkający w lesie nieopodal miejsca, gdzie rozbił się lecący z Berlina samolot. W tym samym czasie znika nagle Annelise, córka Kurtza. Dość szybko staje się jasne, że w sprawę w jakiś sposób zamieszany jest Cornelius Schulze, wpływowa postać, szczeciński notabl i członek bojówki NSDAP. Kiedy znika syn znanego, lokalnego przemysłowca, sprawa komplikuje się jeszcze bardziej. W ręce inspektora wpadają kolejne klocki układanki, ale ktoś uparcie nie chce, żeby Kurtz coś z nich zbudował. Jedno jest pewne: ów ktoś chce odzyskać rzecz, którą w momencie katastrofy miał przy sobie Schwann i która zniknęła tuż po niej. Kurtz orientuje się, że stawka jest wysoka, a gracze bezwzględni."

Strasznie siermiężnie szła mi lektura książki. Powieść przeciętna do bólu.

"Wy­rzu­ty su­mie­nia po­tra­fią być jak taki odła­mek tkwią­cy w ciele. Boli, ją­trzy i przy każ­dym ruchu przy­po­mi­na o ich po­wo­dzie. Ale przy­naj­mniej da się z tym żyć. Po­dob­no."

"Kiedy jesteśmy dziećmi, bawimy się ołowianymi żołnierzykami. Kiedy dorastamy, to my jesteśmy jak te żołnierzyki. Ołowiane żołnierzyki nigdy nie giną, ale my tak."

"Oka­za­ło się wła­śnie, że można kogoś za­strze­lić, nie uży­wa­jąc broni. Słowa po­tra­fią być rów­nie celne jak kule, kiedy się wie, jak ich użyć."

Historia, polityka, nazizm i kryminał nie idą jedną drogą. Wniosek: autor zbłądził. Niestety.

5/10

"O krok za daleko" Harlan Coben

 

"Sekrety nie umierają nigdy

Simon Greene żyje na krawędzi obłędu. Od miesięcy szuka swojej córki, Paige. Kiedy wreszcie trafia na jej ślad – namierza ją w Central Parku, gdzie ćpuni grają dla pieniędzy przy pomniku Lennona – na jego drodze staje Aaron, człowiek, przez którego uciekła. A Paige znowu znika.

Tym razem jednak Simon nie zamierza odpuścić – za wszelką cenę chce sprowadzić córkę do domu. Ale sytuacja się komplikuje…

W mieszkaniu, w którym koczowała dziewczyna, zostają znalezione zwłoki Aarona. A kiedy żona Simona, do której ktoś strzelał, walczy o życie, on musi zadać sobie pytanie – w co wplątała się ich córka? I czy to ona zabiła?

Aby znaleźć odpowiedź, Simon posunie się nawet… o krok za daleko."

Jedna z najlepszych książek Cobena. Mogę nie być obiektywna jako fanka jego twórczości, jednak jest w niej wszystko - tajemnica i napięcie, uczucia i dobro, do tego splot tego wszystkiego odkryty dopiero na ostatniej stronie.

"W życiu jest niewiele chwil prawdziwego szczęścia. Przeważnie nie zdajesz sobie sprawy, że je przeżywasz, dopóki nie przeminą. W tym momencie tak jednak nie było. Siedząc z ukochaną kobietą, Simon wiedział. I ona wiedziała. Że to jest szczęście. I że nie będzie trwać wiecznie."

"(...)Kiedy jesteś dzieckiem, wszystkie doświadczenia są nowe, a wspomnienia świeże i intensywne – więc znowu czas jakby zwalniał bieg. Gdy się starzejesz, zwłaszcza jeśli funkcjonujesz według rutyny, w pamięci zostaje bardzo niewiele przeżyć i stąd poczucie, że czas przyśpiesza. Dlatego właśnie kiedy dziecko wspomina lato, wydaje mu się ono niezwykle długie. Dla dorosłego to zaledwie mrugnięcie oka."

"Wszyscy wartościowi ludzie w jakimś okresie uważają, że są nieciekawi i do niczego się nie nadają, tak to już jest."

"... pieniądze nie dają szczęścia ale.... to bzdura. Pieniądze, znacznie bardziej niż wszystko inne, czym dysponujesz, mogą przybliżyć i uwznioślić ten ideał, który nazywamy szczęściem. Łagodzą stres, umożliwiają lepsze wykształcenie, lepsze jedzenie, lepsze leczenie- oferują pewien spokój ducha. Przynoszą komfort i swobodę. Pozwalają zdobywać doświadczenie i ułatwiają życie."

Niby kryminał, ale gdzieś tam między wierszami książka o wielkiej miłości rodziców do dziecka. Miłości, która zniesie wiele poświęceń i jeszcze więcej wybacza. Jest ciekawie, tajemniczo, a z każdą kolejną stroną napięcie coraz bardziej rośnie. Do samego końca nie można przewidzieć zakończenia. Jednym słowem, świetny thriller!

8/10

Good Boy (2025)

 

"Todd, młody mężczyzna pogrążony w żałobie po tragicznej stracie, przeprowadza się wraz z psem do starego domu na odludziu. Ma nadzieję odnaleźć tu spokój i zacząć życie od nowa. Wkrótce okaże się, że dom nie jest pusty. W jego ścianach kryje się nadprzyrodzone zło, którego obecność wyczuwa tylko zwierzę. Początkowo Todd lekceważy nerwowe zachowanie psa, sądząc, że to reakcja na nowe miejsce. Ale z czasem nawiedzenia stają się coraz bardziej przerażające i brutalne, a Todd zaczyna tracić kontrolę nad sobą. Jego jedyną nadzieję na przetrwanie jest wierny pies skazany na samotną walkę ze złem, które zawładnęło losem jego pana."

Dobry pomysł i świetny psiak. Natomiast film jakoś mi się dłużył. Trwał tylko 70 minut, a miałam wrażenie, że minęły ze dwie godziny. Trzyma w napięciu i nawet coś tam próbuje straszyć. Mógłby być trochę bardziej rozbudowany fabularnie.

6/10

Morderca z TikToka (2026-)

 

"Kiedy Esther znika bez śladu, jej rodzina odtwarza ostatnie działania zaginionej dzięki Josému Jurado Montilli - podróżnikowi, który wrzuca na TikToka sympatyczne filmy z odwiedzonych miejsc w Hiszpanii. Okazuje się jednak, że "Dinamita" Montilla - czyli ostatnia osoba, która widziała Esther - ma mroczną przeszłość."

Nie do końca rozumiem ideę tworzenia dokumentu, który pozostaje bez wyjaśnienia i zakończenia. Zupełnie bez sensu, jestem zawiedziona.

3/10

"Góra kłopotów" Marek Stelar

 

"GDYBY MISIEK WIEDZIAŁ, CO GO CZEKA W NADCHODZĄCE ŚWIĘTA, NAJPRAWDOPODOBNIEJ WŁAŚNIE WYJEŻDŻAŁBY ZE ŚWIERADOWA W DOWOLNIE OBRANYM KIERUNKU, BYLE NIE W STRONĘ WILLI SWOJEJ TEŚCIOWEJ...

Do starej, klimatycznej willi, u stóp Gór Izerskich zjeżdża pewna rodzina. Tegoroczne święta Bożego Narodzenia wszyscy spędzą goszcząc u seniorki rodu. Przy strojony stół, pachnąca choinka i góra prezentów mają już czekać na gości. A przynajmniej tak wszyscy sobie to wyobrażają.

Zapowiada się cudowny czas w rodzinnej atmosferze.

Co więc może pójść nie tak?

Może to, że seniorki rodu nie zastają w domu, a choinka, zamiast stać, leży na wigilijnym stole. W żadnym razie nie przystrojonym. Do tego ciągle pada: oprócz choinki i śniegu pada również elektryczność i internet, a napięcie wciąż wzrasta za sprawą zaskakujących i niezbyt logicznych działań szwagra, zakały rodziny. Punktem kulminacyjnym staje się nagłe zniknięcie tajemniczego gościa, który również zjawił się w willi, choć nie wiadomo dokładnie, kto i po co go zaprosił.

Tymczasem padający śnieg odcina pensjonat od świata…

Świąteczna komedia prawie kryminalna!"

Początkowo nawet fajna, dobra narracja, zapowiadała się naprawdę dobrze. Jednak w momencie, kiedy znaleziono zwłoki, te dialogi były bezsensowne, jakby akcja ciągnięta na siłę, strasznie zaczęła mnie nużyć. 

"Jakby czło­wiek wie­dział, że się prze­wró­ci, to przed­tem by się po­ło­żył."

"Szwagier. Zakała rodu. Jak mawia czasem Misiek: uschnięta gałąź w drzewie genealogicznym swojej rodziny, ewentualnie spadł z tego drzewa prosto na swój zakuty łeb."

"Każdy zasługuje na szansę. Zwłaszcza w święta."

Lekka i zabawna historia świąteczna, z wątkiem kryminalnym. Liczyłam na coś bardziej świątecznego, ale cóż. Książka uratowała się jedynie poczuciem humoru głównego bohatera i śmiesznymi tekstami np. o bobrze.

6/10

Podwójne zagrożenie (1999)

 

"Libby Parsons, niesłusznie oskarżona o zabójstwo męża i skazana na 10 lat więzienia, prosi przyjaciółkę Angie, aby zaopiekowała się jej 5-letnim synem. Angie decyduje się zaadoptować chłopca, po czym wraz z nim znika. Libby dzięki pomocy współwięźniarek trafia na ślad dziecka, zbiegłej przyjaciółki i... żywego męża..."

Dla mnie świetne kino. Uwielbiam takie klimaty. Tommy Lee Jones w takich rolach jest niezastąpiony. Zaskakująco wciągający i klimatyczny thriller, który broni się po tylu latach. Również dobra rola Ashley Judd.

7/10

Przyjaciel i morderca (2026-)

 

"To historia o tym, jak seria makabrycznych zbrodni dotknęła wiejską społeczność w Danii i jak wśród zżytej społeczności duńskiego miasteczka zaczęła panować nieufność i strach. Kiedy sprawca zostaje w końcu złapany po ośmiu latach, przynosi to ulgę miastu i Danii, ale dla Amandy, Nichlasa i Kiri oznacza to początek ich najgorszego koszmaru - osoba, której tak długo się bali, okazuje się jednym z ich najbliższych przyjaciół. Podczas procesu uświadamiają sobie, że ich były przyjaciel planował i przeprowadzał napaści, porwania i morderstwa, imprezując i bawiąc się z nimi. Pytania odbijają się echem w ich głowach: Dlaczego niczego nie widzieliśmy? Czy kiedykolwiek byliśmy prawdziwymi przyjaciółmi? I czy kiedykolwiek będziemy mogli ponownie zaufać swojemu osądowi?"

Okropne. Przygnębiające. Kolejny dowód na to, że nie znamy się na ludziach. Ludzka natura jest złożona, a ludzie nieprzewidywalni i nieobliczalni.

6/10

"Miała umrzeć" Ewa Przydryga

 

"Trzymająca w napięciu historia dwóch kobiet, których na pierwszy rzut oka nie łączy absolutnie nic. Wychowywały się w innych częściach kraju, w różnych rodzinach, dzielą je też dwie dekady historii. Ich losy przetną się za sprawą skrywanych przez lata tajemnic. Sekretów, które po wyjściu na jaw mogą zabić.

Spragniona mocnych wrażeń grupa znajomych tworzy nietypowy pakt. Regularnie testują granicę psychicznych i fizycznych możliwości, biorąc udział w ekstremalnej grze w wyzwania. Pieczę nad wypełnianiem zadań pełni liderka grupy – Ada. Jedno z wymyślonych przez nią zadań kończy się tragicznym wypadkiem. Ginie przypadkowy człowiek, a grupa przyjaciół ucieka z miejsca zdarzenia. A to tylko początek serii tragicznych zdarzeń…

Mija dwadzieścia lat. Osierocona jako kilkumiesięczne niemowlę, wychowywana przez zimną i oschłą ciotkę, nękana nawracającymi stanami lękowymi Lena wciąż poszukuje swojej tożsamości. Gdy podczas wernisażu zupełnie obcy mężczyzna dotyka jej policzka i w sposób sugestywny twierdzi, że ją zna, a właściwie znał w dzieciństwie, dziewczyna angażuje się w poszukiwanie prawdy o sobie na własną rękę.

Gdy Lena odkrywa kolejne elementy układanki, krok po kroku demaskuje opartą na misternie utkanym kłamstwie przeszłość. Kłamstwie, na którym swoje życie oparło troje nastolatków, by uniknąć poważnych konsekwencji. Kto tak naprawdę pociąga za sznurki, skrywając się za kulisami? Ile osób straci życie z powodu rozpoczętej przed laty i pozornie niegroźnej gry? I dlaczego wszystko jest okryte zmową milczenia?"

Ta historia miała to coś, co mnie ujęło. Czasami jedna decyzja ma wpływ na całe nasze życie, rujnując przyszłość, wpływając również na osoby z naszego otoczenia. Czasami tych decyzji jest więcej. Doskonale skonstruowana fabuła i wartka akcja to nie wszystko, co przyciąga nas do książki. Tak naprawdę lektura nieustannie zmusza nas do odpowiedzi, co wspólnego mogą mieć ze sobą bohaterki i długo nie naprowadza nas na żaden trop, który tłumaczyłby określony rozwój wydarzeń.

"Podobno zostaliśmy stworzeni po to, by płynąć środkiem strumienia, a nie po to, żeby stać na brzegu."

"... ludzie wciąż wymyślają preteksty, byle nie brać odpowiedzialności za samych siebie. Nie wyszło mi, bo pieprzona pełnia księżyca, bo spóźnił się autobus, bo ktoś inny nawalił. To broń mięczaków. Chcesz osiągnąć sukces, spinaj dupę i do roboty!"

"W ciemności czai się zło. Podobno. Niektórzy puszczają w obieg te bzdury, wierząc, że licho budzi się ze snu."

Przydryga tym samym staje się nazwiskiem wartym zapamiętania. Uwielbiam thrillery psychologiczne i śmiało mogę napisać, że "Miała umrzeć" zajmuje u mnie wysokie miejsce wśród najlepszych przeczytanych książek.

8/10